<![CDATA[Le domaine....... "au bout du monde"

<![CDATA[Le domaine....... "au bout du monde" - Nieuwsbrief]]>Tue, 06 Oct 2026 12:00:31 +0200Weebly<![CDATA[Nieuwsbrief oktober 2026]]>Sat, 03 Oct 2026 07:42:37 GMThttps://www.au-boutdumonde.com/nieuwsbrief/nieuwsbrief-oktober-2026

Het jaarlijkse dorpsdiner.....

Na twee jaar zitten we weer met elkaar aan tafel.....

Het dorp Les Trois Taillants waar wij wonen is heel klein. Samen met de omringende gehuchten vormen we een soort van gemeenschap. Iedereen kent iedereen. Maar in het normale gaat iedereen zijn eigen gang. Er zijn natuurlijk ook veel mensen familie van elkaar. Vanuit de geschiedenis gingen de broers en zussen nooit ver uit de buurt wonen. Dat is hier net zo. Ouders, kinderen, neven, nichten of achterneven en nichten……het is allemaal wel een ergens met elkaar verbonden. Maar uiteindelijk woon je toch wel wat verder bij elkaar vandaan en je zal elkaar echt moeten opzoeken voor een ontmoeting. Daarom is er een aantal jaren geleden het plan geopperd door Pascal (onze Belgische vriend) om jaarlijks een buurt-diner te houden.

Sindsdien is er één keer per jaar het dorps-diner. Meestal ergens in september, nadat iedereen de drukke oogsttijd achter de rug heeft en iets meer tijd kan vrijmaken voor dit diner. We noemen het dan een “dorps”-diner maar het is voor iedereen die vanuit de omgeving deel uitmaakt van de samenleving van ons dorp. In zo’n kleine gemeenschap heb je natuurlijk iedereen nodig. Je weet nooit wanneer en waarvoor je elkaar net even nodig kan hebben. Daarom is het dus zo belangrijk om tijdens zo’n diner elkaar weer eens even goed te kunnen spreken. Vorig jaar was één van de vaste bezoekers en een echte oerbewoner van deze buurt overleden en de begrafenis was één dag voor het diner. Dat is toen geannuleerd.

Ook dit jaar is iedereen die echt deel uitmaakt van deze kleine samenleving weer uitgenodigd om te vieren dat we met elkaar deel uit mogen maken van dit kleine dorp en zijn omgeving. En dat gaat dan zeker op de echte Franse manier. Een goed aperitief en veel gebabbel. Hoe gaat het met de dieren, heeft jouw moestuin het goed gedaan, hoe gaat het op de camping. En afgelopen zomerseizoen heeft iedereen zo zijn eigen problemen gehad met de hitte en de droogte. Kortom, voldoende te bespreken.

Het buurt-diner is en blijft erg belangrijk voor het dorp en zijn omgeving. Het lijkt natuurlijk allemaal erg kneuterig maar het is hier van levensbelang om elkaar te blijven ontmoeten, elkaar te helpen en bij te staan. Voor ons is die kneuterigheid juist de reden waarom we zo verliefd geworden zijn op deze regio. Je bent dus echt onderdeel van het dorp en zijn leuke en minder leuke dingen wanneer je elkaar hier kunt ontmoeten. Dat maakt deze jaarlijkse bijeenkomst een heel belangrijk onderdeel van deze kleine samenleving is. En daarnaast is het eten natuurlijk erg lekker en de sfeer heel gezellig. Op naar het volgende jaar.

De droogte is echt enorm.....

Het blijft moeilijk met water uit de kraan, put of vijver.....

De droogte hier in onze regio is echt niet normaal. De afgelopen maand zijn er nog steeds regelmatig natuurbranden. Ondanks dat je eigen alertheid vermindert gaan de branden nog steeds door. Ook de problemen met het water zijn nog lang niet opgelost. Wij zitten hier nog steeds in code rood met bijna de helft van Frankrijk daarbij. Dat betekent dat we nog steeds zuinig moeten zijn met water uit de kraan. Maar ook het water uit waterputten en meren mag niet gebruikt worden. Ook hebben wij onze vakantiegasten deze boodschap duidelijk meegegeven. We hebben een speciale bladzijde gemaakt voor in ons info boekje dat alle gasten krijgen. En wanneer we met z’n allen hier rekening mee houden kunnen we heel wat water besparen.

Maar de droogte heeft niet alleen zijn uitwerking op ons watergebruik. De boeren in onze regio hebben het momenteel ook loodzwaar. Het is niet alleen lastig om de veestapel te voorzien van voldoende water, ook de normale voeding is moeilijk. Normaal verbouwen de boeren graan, mais en gras om de veestapel eten te geven. Deze oogsten zijn allemaal mislukt en dat geeft een enorm probleem. De koeien eten inmiddels al de wintervoorraad. Omdat er in heel Frankrijk een tekort aan hooi is ontstaan kan er ook niets bijgekocht worden. Daarom worden er momenteel veel koeien verkocht aan de slachterijen omdat er voor de komende winter niet voldoende voedsel is. Het is op dit moment echt zwaar voor hen.

Ik wil er eigenlijk maar mee zeggen dat onze zorgen over de droogte en de hitte veel meer gevolgen hebben wanneer je verder om je heen kijkt. Wij doen in ieder geval ons best met het water. Ons eigen afvalwater gebruiken we om de moestuin en sommige planten vochtig te houden. We moeten ook duidelijke keuzes maken welke boompjes of planten wel water krijgen en welke niet. Er is gewoon niet genoeg. En zelfs alles dat wel af en toe een beetje water krijgt ziet er niet al te tof uit. Met het water dat het krijgt moet het overleven en niet uitbundig bloeien en groeien. Er kwam ook nog een bericht van het syndicaat van het waterschap. Die kunnen nog geen zekerheid geven over de continuïteit van het kraanwater voor de komende weken. En dan kan ik toch best erg boos worden wanneer je ziet dat er dan toch nog mensen zijn die het besproeien van hun gazon belangrijker vinden dan het feit of er straks nog wel voldoende water uit de kraan kan komen.

Gekeken naar de afgelopen weken.....

We blijven nog even bezig met het kachelhout.....

De afgelopen zomer hadden we al een goed begin gemaakt met het zagen van het kachelhout voor de komende winter. Dat was wel nodig omdat we ook weer wat nieuw hout hadden besteld. De houthakker waar we altijd ons kachelhout bestellen had afgesproken dat hij eind juli of begin augustus zou komen met het nieuwe kachelhout. We waren dus wel verplicht om ervoor te zorgen dat er plek gemaakt zou worden om dit nieuwe hout neer te leggen. En dat hebben we toen gedaan.

Maar we hebben ook nog veel grote stukken boomstam liggen. Dit kwam allemaal van een enorme grote omgewaaide es die bij ons op het terrein stond. Ik zeg inderdaad stond, want hij ligt nu op het grasveld. Ik heb geprobeerd hier wat stukken van te zagen. Deze stukken moeten nu nog gekloofd worden tot stukjes die dan ook daadwerkelijk in de kachel passen. We hebben een enthousiaste camping gast die gewend is hout te kloven met een mechanische klover. Hij beloofde om een begin te maken met het kloven van deze grote bonken hout. En hij heeft zich aan zijn belofte gehouden. Joop is een aantal dagen flink bezig geweest met het kloven. Ria zijn vrouw zorgde dan weer dat alle kloof splinters in zakken kwamen en dat het gekloofde hout netjes opgestapeld werd. Hier worden dan toch weer helemaal blij van.

We blijven nog steeds bezig met groente wecken.....

We hebben al veel laten zien van alles wat in de groentetuin groeit. We maken veel groente in. We maken voornamelijk een tomatensaus met courgette, uiten, paprika, prei en veel kruiden. Allemaal uit eigen tuin……en dat geeft toch echt wel een kick moet ik zeggen. We hebben er dit jaar wel veel energie in moeten steken maar uiteindelijk gaat de groentetuin na een moeilijke zomer toch volop groenten geven.

We kunnen het bijna niet bijhouden met plukken, schoonmaken en koken. We kwamen zelfs op een punt dat de voorraad weckpotten op was. Gelukkig hebben we op de rommelmarkt nog een behoorlijke hoeveelheid kunnen kopen. Dat was fijn want diezelfde dag zijn we weer in een rap tempo verder gegaan met het vullen van deze lege weckpotten. Maar natuurlijk eerst de potten heel goed schoonmaken. Saus klaarmaken en in de potten en dan de boel goed afsluiten en steriliseren in de ketel.

De kast in de kelder wordt steeds voller met alle groente. Wij komen de winter wel weer door. Deze tomatensaus kan je namelijk voor van alles gebruiken. Je kan er pasta gerechten van maken. Je kan het ook op een pizzabodem leggen en bakken in de oven. Dan kan je het ook gewoon eten als ratatouille maar je kan er ook gewoon een lekkere tomatensoep van maken. En met een beetje fantasie denk ik dat we nog wel wat kunnen bedenken.

Nog even door met het kachelhout.....

Nadat de grote bonken hout die van de omgevallen es kwamen gekloofd waren moest ikzelf nog even verder om het hout hok zover vol te krijgen dat we weer voldoende voorraad hadden om de winter door te komen. Dat was gewoon weer normaal hout van 1 meter lang halen van de stapels en dit afkorten en wat dan nog gekloofd moet worden gaat via de kloofmachine dan uiteindelijk het hout hok in. Netjes opgestapeld.

Nu ik weer veel moest afkorten heb ik mijn nieuwe kettingzaag uitgeprobeerd. Op de rommelmarkt heb ik voor heel weinig een echte Stihl elektrische kettingzaag op de kop getikt. De kettingen die erbij zaten waren wel bot, maar daar kan ik natuurlijk iets aan doen. Uiteindelijk deed de “nieuwe” kettingzaag het uitstekend en dat was bijzonder handig. Wanneer je in je eentje aan het afkorten bent moet je steeds je zaag neerleggen om nieuwe hout te pakken en het gezaagde hout op de stapel gooien. Een motorzaag moet je dan steeds draaiend wegleggen. Deze elektrische is dan zeker veel handiger. Iets minder krachtig maar daar wen je ook wel weer aan.

Het hele hout hok is weer mooi gevuld. Niet helemaal tot aan de nok maar dit kwam zo uit met de stapels hout die we hier hebben liggen om te drogen. En ik denk dat we meer dan genoeg hebben om de winter door te komen. En mocht het niet het geval zijn dan moet er even snel een beetje extra hout bij gezaagd worden. Maar daar ga ik zeker niet vanuit.

Er wordt ook weer nieuw kachelhout gebracht .....

Zoals ik al eerder meldde zou de houthakker nieuw kachelhout komen brengen. Eerst zou dat eind juli zijn. Maar we wonen hier natuurlijk wel in Frankrijk en dan moet je niet te streng zijn met de afspraken die gemaakt worden. Ze veranderen nog al eens. Zo ook deze. Onze vaste houtleverancier kreeg het niet meer voor elkaar voordat hij op vakantie ging. Dus het werd over zijn vakantie heen getild.

Maar dan is er in september toch ineens een zaterdagochtend waarop de houthakker met zijn tractor ons terrein op komt rijden om twaalf “stere” eikenhout te brengen. Hij is helemaal trots want hij heeft een goede investering gedaan. Hij heeft een nieuwe aanhanger om boomstammen te vervoeren. Ook zit er dan een hydraulische kraan op waar hij de stammen mee kan laden en lossen. Hiermee kun je niet alleen complete stammen vervoeren, ook kant en klare pakken hout van één meter lang kan deze kraan optillen. Deze zijn dan met een touw bij elkaar gebonden en dat is dan precies één “stere”.

Hij kon nu met de kraan keurig netjes alle “ballots” op hun plek leggen zonder dat het hout los gestort moet worden. Helemaal netjes wordt alles op zijn plek gelegd. We kunnen het zo nog een tijdje laten liggen. We gaan het dan weer netjes weg stapelen wanneer we daar de tijd voor hebben. Ik denk zomaar dat het nog wel eventjes blijft liggen waar het ligt.

“Atelier du Bois” levert weer mooi werk af.....

We leveren houten tuinpoort en hekken.....

We hebben al een keertje een tipje van de sluier opgelicht over het werk waar we mee bezig zijn in de werkplaats van “Atelier du Bois”. Het gaat deze keer over het maken van een grote toegangspoort voor een tuin. Daarbij moeten dan ook in dezelfde stijl twee tuindeuren. Als eerste maken we natuurlijk de tekeningen met daarbij een offerte. We gaan natuurlijk pas aan de slag wanneer iedereen het eens is met alle afspraken voor het maken van deze poorten.

In eerste instantie waren de poorten getoogd. Dit is in een later stadium toch anders geworden. De eerste presentatie tekening had deze togen nog maar de poorten zijn toch gewoon recht geworden. De uiteindelijke maattekeningen laten dit zien. We kunnen dus aan de slag met de voorbereidingen om het hout uit te gaan zoeken en te gaan bewerken. Eerst moet er veel lijmwerk gaan gebeuren. Het raamwerk van de poorten maken we met grote-pen-en gat verbindingen. Het vergt allemaal veel handwerk maar daar is “Atelier du Bois” juist heel goed in.

De panelen die in de poorten komen maken we niet zomaar van massief hout. Dit zou teveel problemen gaan geven met het uitzetten en krimpen van het hout. De kern van het paneel wordt een watervast multiplex dat aan twee kanten wordt afgewerkt met dunne deeltjes van massief Douglas. De hele poorten worden natuurlijk ook van dit Douglas gemaakt.

De panelen worden flexibel gemonteerd in de poorten. Zo kan alles toch wat bewegen wanneer de winter zorgt voor uitzetting van het hout en de zomer zorgt voor krimping. De afwerking is weer rustiek. Dit doen we eigenlijk altijd. Het geeft een mooi uiterlijk wat goed past bij oudere huizen hier in Frankrijk. Alles wat mooi glad en strak is valt toch echt wel uit de toon hier. Dus wij doen dat anders.

Voor het plaatsen hadden we zeker goed droog weer. We hebben hier in Frankrijk een voorjaar, zomer en najaar met geen drupje regen. Daar hoeven we ons dus geen zorgen over te maken op de dag van het plaatsen. Alles wordt netjes afgehangen met zwart hang en sluitwerk. Dit geeft een mooi stoer uiterlijk. Wij zijn uiteindelijk trots op ons werk dat we hebben kunnen leveren en de klant is ook helemaal blij met het resultaat. Zij heeft een filmpje gemaakt voor en na het plaatsen van de nieuwe poorten. Ook is zij nog aan de slag gegaan met de lijnolie. Toen de poorten twee maal in de olie zijn gezet heeft zij nog een filmpje gemaakt. Het eindresultaat mag er zijn. Wij trots en de klant heel tevreden. Wat willen we nog meer.

Kachel en schoorsteen schoonmaken.....

De jaarlijkse klus om het warm te hebben in de winter.....

Wanneer je hier in Frankrijk woont, een behoorlijk eind van de bewoonde wereld vandaan, dan moet je goed zorgen voor de warmte die je nodig hebt in de winter. Er zijn geen voorzieningen die voldoende gas bij je brengen. En een elektrische kachel moet op elektriciteit werken. Het elektriciteitsnet is hier best gevoelig voor storingen vanwege het feit dat alle kabels boven de grond gaan. Wij hebben dus gekozen om zo zelfstandig mogelijk te zijn. Daarom hebben wij ervoor gekozen een goede houtkachel in de woonkamer te zetten. Deze ene kachel verwarmt ons hele huis in de winter. We moeten daarom goed voorbereid zijn voor de winter. En dan komt de jaarlijkse klus al snel om de hoek kijken. Elk jaar moeten we de schoorsteen schoonmaken, zodat er geen brand kan ontstaan in de schoorsteen vanwege een teveel aan roet of creosoot. Dat zijn de glanzende stukken hard geworden roet die enorm vastgeplakt kunnen zitten. Het roet dat in de schoorsteen zit ziet er bij ons eigenlijk uit als een zwart poeder. Dat komt omdat we goed gedroogd hout verbranden in de winter.

Maar omdat alles goed moet werken tijdens de winter is het van belang dat alles goed schoon is voordat het stookseizoen begint. Dus ieder jaar gaan we het dak op. Om te beginnen halen we de hoed van de pijp af. Deze is altijd goed vol met aangekoekt roet en creosoot. De hoed is afgezet met gaas om ervoor te zorgen dat er geen brandende vonken weg kunnen schieten. Maar het schoonmaken is daardoor ook lastig. We doen dit dan ook met een grote brander. Die kan overal bijkomen en verbrand alle roetdeeltjes, in alle hoekjes en gaatjes.

Daarna gaan we vanaf de bovenkant zorgen dat het rookkanaal schoongeborsteld wordt. Door de speciale borstels die we hebben kunnen we door het rookkanaal. Halverwege verandert de diameter van het kanaal en moet er dus een andere borstel op. Om goed bij de schoorsteen te komen hebben we ook een speciale dakladder. Die ligt direct op het pannendak en hij blijft liggen doordat er een grote haak over de nok zit.

Als het werk buiten klaar is kan alles weer opgeruimd worden van het dak en gaan we binnen verder. Alle roet is door het vegen van het rookkanaal onderin de stalen rookbuis gezakt. We gaan dus binnen deze buis openmaken en al het roet eruit zuigen met de as stofzuiger. Daarna moet ook het laatste stuk buis dat op de kachel staat schoongemaakt worden. En dan is het hele rookkanaal weer schoon. Tijd om de kachel zelf aan te gaan pakken.

Alle losse gietstalen onderdelen van de kachel halen we los en buiten in het gras gaan we alles netjes schoonmaken. Eerst borstelen we alles los met de staalborstel, dan blazen we alles schoon en als laatste komt de mooiste klus van allemaal. We nemen dan de pot met zwarte kachel was. Alle gietstalen onderdelen worden netjes gepoetst. Alles wordt weer strak zwart. Dat geeft dan even snel een heel mooi resultaat en het is het onderhoud voor het gietstaal. Ook de ruitjes van de kachel worden schoon gepoetst. En na een dag van vegen, borstelen, poetsen en dak klimmen zijn we weer helemaal tevreden wanneer we zo naar onze schone kachel kijken. Nu wachten totdat we hem voor de eerste keer gaan laten branden. Voorlopig is het nog volop warm dus het duurt nog even. Maar hij staat er in ieder geval vast helemaal klaar voor.

]]><![CDATA[Nieuwsbrief september 2026]]>Sat, 05 Sep 2026 04:17:58 GMThttps://www.au-boutdumonde.com/nieuwsbrief/nieuwsbrief-september-2026

We hebben vooral vakantie gevierd.....

Samen met de komst van onze dochter en haar gezin.....

Vanaf de eerste week van Augustus kwamen onze dochter, schoonzoon en kleinzoon voor 3 weken op vakantie. Wij hadden ons dus voorgenomen om deze tijd ook eens vakantie te nemen. Dus al ons werk lag een beetje stil, inclusief het werk in de werkplaats. Daarbij waren er ook weinig andere gasten in onze accommodaties. We hebben dus volop kunnen genieten van elkaar en van de vrije dagen.

Het is natuurlijk fijn wanneer je kinderen op vakantie komen. Je hebt dan eens even flink de tijd om bij te kletsen. En voor een opa en oma is het dan natuurlijk ook fijn om tijd te kunnen besteden met je kleinkinderen, in dit geval met onze kleinzoon Luca. Hij vindt het gelukkig ook fijn om stoere en minder stoere karweitjes te doen met opa, zoals met de tractor water pompen voor de moestuin of vuilnis naar de container brengen op de quad. De katten hebben er ook een goede verzorger bij deze tijd.

In de ochtend wanneer iedereen nog slaapt samen gaan wandelen is natuurlijk ook leuk. Alleen wanneer je dan in je pyjama naar beneden komt en we heel zachtjes het huis uit willen moet je iets bedenken om aan te doen. En wanneer dan alleen het vest van opa een optie is dan doen we dat dus maar. Het werden leuke wandelingen.

Dit jaar krijgt het quad-rijden weer een andere dementie. Vroeger was meerijden al stoer, tegenwoordig hoort het starten/stoppen, gasgeven en remmen ook al bij de skills. Opa zit er nog voor de show bij, achterop de quad. Maar dat zal ook niet zo lang meer duren.

Meneer had een hele lijst gemaakt, waar hij zelf op had geschreven wat er deze vakantie moet gaan gebeuren. Met stip bovenaan staat iedere dag zwemmen in het zwembad met opa. Af en toe mochten gelukkig papa en mama ook mee. Vorige jaren was het nog spartelen en spetteren met een zwemband aan. Dit jaar werd er meer onderwater gezwommen dan boven water. Met alle ringen en vissen die opgedoken moesten worden was het iedere dag een feest. Soms koud maar met de temperaturen van deze zomer was de watertemperatuur ook prima. We hadden een keer het idee om de telefoon in een waterdichte verpakking mee te nemen het water in. Dat is gebeurd, en dus hebben we zelfs een film van gemaakt van al het zwemmen onder water.

Helpen met kachelhout maken voor de winter en groente plukken in de moestuin, Luca was overal bij. We hebben genoten van elkaar. En toen er na 3 weken een einde kwam aan de vakantie was het ineens knap stil om ons heen. Geen gekwebbel meer tijdens het wandelen, water overpompen en alle klusjes die we samen deden. Het is weer even terugschakelen naar het stille Franse leven.

De geschiedenis van de woonwagen “Cabane”.....

Het eindresultaat.....

Toen we u vorige maand de geschiedenis lieten zien van de woonwagen waren we al zover dat de eerste gasten zich gevestigd hadden voor hun vakantie in deze compleet nieuwe woonwagen. Het enige dat er nog aan ontbrak was een mooi houten terras om vanuit je terrasstoel te genieten van het uitzicht over de valleien van de Creuse. We zijn daarom direct aan de slag gegaan om dit voor elkaar te krijgen.

Samen met de hulp van gasten en familie die aanwezig waren hebben we een mooi terras kunnen maken rondom de woonwagen “Cabane”. Het was toch nog weer een hele klus. Om te beginnen de gaten maken voor de stalen pennen die in een betonnen voet komen te staan. Gaten maken bij ons is altijd een enorme klus. Soms lijkt het wel een massieve stenen klomp waar we hier op wonen. Maar met wat geduld en veel hak werk komt het toch voor elkaar. Tim heeft zich in het zweet gewerkt om dit voor elkaar te krijgen.

Het houtwerk heb ik samen met Anton gedaan. Die verbleef op dat moment in de woonwagen en had dus zelf ook meteen voordeel bij een mooi terras. Twee vliegen in één klap.

We hebben het terras weer zo gemaakt dat de panelen waar je op loopt los liggen. Deze kunnen dan in de winter eraf gehaald worden en in de schuur bewaard worden. Dit verlengt de levensduur van de terrasplanken behoorlijk kan ik u melden. En zo kwam er toch nog weer een eind aan de grote bouw van deze woonwagen “Cabane”.

Na al het harde werk werd het hoog tijd om er weer eens een goede fotoshoot tegenaan te gooien. De familie Kistemaker was op dat moment aanwezig. Zij hadden nog de ervaring van de fotoshoot van de woonwagen “Roulotte” waarbij ze geholpen hadden. Alle handen werden dus uit de mouwen gestoken om alles netjes aan te kleden. Alles werd klaargemaakt voor een goed foto moment.

Het eindresultaat mag er zeker weer zijn. De foto’s en de video’s worden weer netjes overgezet op de computer om een complete presentatie te kunnen maken van onze compleet nieuwe woonwagen. Wij waren er toen super trots op en dat zijn we nog steeds. Daarom laten we u graag zien hoe deze mooie woonwagen voor 3 personen eruit ziet. Compleet met een privé badkamer in de schuur kan de vakantie helemaal van start gaan.

Gekeken naar de afgelopen weken.....

De kastanje boom is te vroeg.....

De natuur is wel goed in de war geraakt dit jaar door de enorme hitte en droogte. Dat kunnen we op dit moment goed merken aan onze grote, oude kastanjeboom die voor ons huis staat. De bolsters waar de kastanjes in groeien komen nu al naar beneden vallen. Dat is veel te vroeg. Toch zien ze er niet anders uit dan andere jaren. Toch is er wel iets anders mee aan de hand. Iets dat ik nog nooit gezien heb en ook helemaal niet wist.

Ik was natuurlijk nieuwsgierig of de kastanjes in de bolsters wel goed gegroeid waren door de droogte, dus maakte ik er één open. Tot mijn verbazing zit er een mooie grote kastanje in, maar die is nog helemaal wit. Ik heb nooit begrepen dat een kastanje als witte albino begint tijdens de groei in de bolster. Ik bewaarde de witte kastanje en tot mijn verbazing wordt deze bruin. Binnen een aantal uren verandert hij van een blanke, witte bol tot de voor ons zo bekende kastanje. Dit is echt fascinerend om te zien. Het gaat uiteindelijk zo snel dat je echt rap moet zijn om dit te fotograferen. Maar gelukkig ben ik nog snel genoeg.

De hop is ineens weer zichtbaar in de tuin.....

De afgelopen lente heb ik weer een artikel van de hop laten zien. Deze vogel valt eigenlijk alleen maar op in het voorjaar. Dan hoor je hem ieder dag en zie je hem voedsel verzamelen voor zijn nageslacht. Maar nu we af en toe een beetje regen mogen ontvangen is deze prachtige vogel weer ineens actief. In gras waarvan de bovenste laag nu misschien iets zachter is geworden probeert hij weer iets van eten te vinden. We zien hem dus echt wel vaak zoeken in het gras onder de kastanjeboom. Een heel goed moment om hem op de foto te zetten. Bovenop het grote houten wiel van de oude kar vond ik zelf wel een fotogeniek moment.

Een begin aan de nieuwe kachelhout voorraad .....

Ondanks dat je nu altijd loop te zweten wanneer je buiten bezig bent zijn onze gedachten ook alvast bezig met een koude winter. We moeten nu natuurlijk wel gaan zorgen voor een goede houtvoorraad voor de kachel die de hele winter moet kunnen branden. We hebben ook weer een nieuwe lading vers hout besteld die binnenkort wordt afgeleverd. Dus moeten we wat plek vrij maken om die nieuwe stapel neer te kunnen leggen. We gaan dus wat reorganiseren in de totale voorraad van ons kachelhout.

Eerst maar eens zorgen dat er plek komt voor het nieuwe hout. We gaan dus flink aan de slag om het goed gedroogde hout in korte stukken te zagen. Daarna moeten ook nog verschillende stukken gekloofd worden omdat ze te dik zijn om zo in de kachel te steken. Veel werk dus. Maar met z’n allen is het leuker om te doen. Rianne helpt met het hout op de bok te leggen. Tim helpt met het kloven en zo komt het hout hok uiteindelijk al voor de helft gevuld met het hout dat we gaan gebruiken deze winter. We hebben dus een goed begin kunnen maken.

De moestuin overleefd de hitte.....

Na de hittegolven gaat de moestuin van start.....

De afgelopen zomer was natuurlijk een drama voor de moestuin. De hitte en de droogte zorgden voor een soort woestijn omgeving. Gelukkig hadden we een plan voor het opvangen van ons eigen afvalwater. Dit konden we gebruiken om de tuin te laten overleven. Kraanwater gebruiken om de moestuin van water te voorzien is in deze tijd natuurlijk niet mogelijk. Iedereen wordt geacht om kraanwater alleen te gebruiken voor het essentiële leven en dat ook onder restricties en de belofte van flinke boetes. Maar door het hergebruiken van ons afvalwater hebben we de tuin deze tijd door kunnen krijgen.

Het was natuurlijk wel zo dat de tuin slecht groeide. We hielden alles nat maar dat was puur en alleen om te overleven. Nu de temperatuur gedaald is en er af en toe een beetje regen valt zien we dat de moestuin ineens een sprong maakt. Alles komt tot leven en wil rijp worden. Om te beginnen de bonen. We kunnen ze plukken, eten en inmaken. Ook de tomaten komen massaal tevoorschijn. Iedere dag moeten we nu plukken. We maken inmiddels meerdere keren grote pannen met ratatouille om alles wat nu ineens van de stuiken komt te gebruiken en te kunnen bewaren voor de winter en voor volgend jaar. We hebben het er ineens druk mee.

De courgettes, tomaten, paprika’s en pepertjes uit de tuin worden in de pan omgezet tot grote hoeveelheden tomatensaus en ratatouille. Dit kan daarna in de weckpotten gesteriliseerd worden in de steriliseer pan. De hoeveelheid weckpotten in de kast groeit gestaag. Ook de bonen vinden hun weg naar de weckpotten. Het is allemaal een hoop werk maar we zijn toch wel erg blij dat we de moestuin in leven hebben kunnen houden door de hete zomer heen. Ook dat was een behoorlijke klus kan ik u zeggen. Maar met een beetje doorzetten kom je een heel eind.

De natuurbranden blijven een probleem.....

We blijven opletten met de droogte.....

Stel je voor, je bent druk bezig met het overpompen van water naar de moestuin, een warme klus in de volle zon. Ineens zegt je dochter ”ik ruik brand”. Dan ineens staan al je zintuigen op scherp. Wij hebben dan het voordeel dat we op de top van de heuvel wonen en dus turen we met z’n allen de omgeving af.

Bronvermelding: Facebook-account van onze burgermeester Nicolas Simonet

We zagen een flinke rookpluim en snel stapten Rianne en ik in de auto om op onderzoek uit te gaan. De rest bleef thuis de boel in de gaten houden. Onderweg vraag je je af of de brandweer al is gewaarschuwd en waar het precies brandt. In onze directe omgeving konden we het op dat moment niet vinden. Ook kregen we bericht van thuis dat de rook van veel verder leek te komen dan we in eerste instantie hadden gedacht.

Bronvermelding: Facebook-account van onze burgermeester Nicolas Simonet

Later was er een bericht van de burgemeester dat er een bermbrand langs de route RN145 was vlak bij de plek waar hij woont. De foto’s laten zien dat de brand gelukkig heel klein is gebleven. Iedereen in de directe omgeving kwam snel in actie en daardoor is het bij een kleine bermbrand gebleven. Toch weet je dat het met deze droogte zomaar ineens kan veranderen.

Bronvermelding: Facebook-account van onze burgermeester Nicolas Simonet

Je merkt wel dat iedereen echt heel alert is op wat er om ons heen gebeurt en dat de meeste mensen hun best doen om de vegetatiebranden direct aanpakken om eventuele brandjes binnen de perken te houden.

Bronvermelding: Facebook-account van onze burgermeester Nicolas Simonet

Hoelang gaat de nieuwsbrief nog door.....

Het einde van de info-stroom na zeven jaar.....

Nu moet ik toch even een heel serieus onderwerp aansnijden. Na zeven jaar van veel schrijven en informatie verzamelen, foto’s maken en onderwerpen bedenken om de nieuwsbrief te vullen gaat er toch een einde komen aan deze manier om iedereen te laten zien wat we hier allemaal doen. Het begon allemaal in januari 2020. Het was voor ons dé manier om onze gasten, familie en vrienden op de hoogte te houden van wat er allemaal gebeurt op “Au Bout du Monde”.

We laten dit natuurlijk niet zomaar passeren, maar toch wil ik alvast aangeven dat aan het einde van dit jaar de laatste brief gemaakt gaat worden. We hebben er dus nog een paar te gaan. We zijn nog niet klaar. In de komende nieuwsbrieven gaat u er nog wel meer over lezen. Tot over vier weken.

]]><![CDATA[Nieuwsbrief augustus 2026]]>Wed, 29 Jul 2026 12:11:13 GMThttps://www.au-boutdumonde.com/nieuwsbrief/nieuwsbrief-augustus-2026

De droogte slaat genadeloos toe in Frankrijk.....

De droogte wordt echt extreem.....

Terwijl ik nu de nieuwsbrief aan het maken ben is de temperatuur een beetje dragelijker geworden. Rond de dertig graden is wel een beetje een normale temperatuur voor de zomers in midden Frankrijk. We kunnen dus even een beetje adem halen. Maar voor de laatste week van deze maand wordt inmiddels alweer de vierde hittegolf van dit jaar voorspeld. Heel Frankrijk houdt zijn adem in vanwege alle branden die woeden in het land. Het is zo spannend of er weer ergens branden ontstaan en hoe snel die geblust kunnen worden.

Nu ik alle tekst aan het typen ben is er een gigantische brand in de buurt van Bordeaux. Hier worden complete gebieden geëvacueerd en dat is dus echt een complete crisis. Wat wij er hier van merken is een zware rooklucht. De reuk is zwaar en de lucht is mistig blauw. En dat komt dan allemaal door een brand die 350 km verderop woedt. Dat moet wel een gigantische brand zijn. Het is echt allemaal onrealistisch om mee te maken. We volgen het Franse journaal op de voet om goed op de hoogte te blijven.

De beelden die we te zien krijgen zijn echt heel verontrustend. Veel mensen zijn op de vlucht voor het vuur en inmiddels zijn veel mensen zelfs hun huis kwijt. Het ministerie van Binnenlandse Zaken heeft nu officieel verklaard dat toeristen echt weg moeten blijven uit dit gebied. Ik weet nog wel een camping in midden Frankrijk die nog wat plek heeft. Op “Au Bout du Monde” kunnen wij nog wel wat mensen een onderdak geven.

De geschiedenis van de woonwagen “Cabane”.....

Nu de binnenkant afwerken.....

We duiken weer in de geschiedenis van het maken van de woonwagen “Cabane”. We hebben u de laatste keer het plaatsen van het dak laten zien. Het was een behoorlijke mijlpaal in het maken van deze tweede pipowoonwagen. We waren supertrots dat de wagen op zijn plekje kwam te staan en dat het complete dak gemonteerd kon worden. Het zijn natuurlijk altijd spannende momenten om te zien dat alles na een hele lange voorbereiding zo in elkaar gaat passen en dat je in een aantal dagen ineens zoveel zichtwerk kan maken. Ineens is het een complete woonwagen geworden.

Deze maand gaat de geschiedenis weer verder. We vervolgen het verhaal met het maken van het complete interieur. En om te beginnen pakken we de elektrische installatie aan. Er moet een elektrische aansluiting gemaakt worden. We beginnen dus met een kleine stoppenkast bij de deur. Van hieruit moeten alle stopcontacten en lichtpunten met de schakelaars verdeeld worden. Met de ervaring van de vorige woonwagen nog in het geheugen gaat het in deze wagen een stuk sneller. We weten nu precies hoe en wat we moeten doen en waar alle contacten gaan komen. Je zou haast zeggen dat er een professionele elektricien in de weer is geweest.

Het volgende dat aan de beurt komt is de keuken. Dit wordt weer een open keuken in de hoek van de ingang. Net als bij de grote woonwagen is het een complete keuken met een koelkast en een gaskookplaat. De keukenkastjes gaan we weer opzoeken op de zolder van de werkplaats. Shoppen in onze eigen voorraad blijft leuk, zeker wanneer je zoveel spullen hebt gekregen van iedereen en die netjes bewaard hebt op de zolder. Wanneer we dan iets gaan maken gaan we eerst op zolder kijken wat we tot onze beschikking hebben en daar gaan we het mee maken. Dus zo ook de keuken voor de “Cabane”.

Ook hebben we nog een stukje blauw marmoleum over van de vloer van de grote woonwagen en dat wordt dan weer de achterwand van deze keuken. Het kleurt wel heel mooi bij het wit en het oranje/roze van het Douglas hout. De bovenkastjes erbij en de keuken is klaar. Op naar het volgende.

De slaapbank die in het woongedeelte staat is een oude Ikea slaapbank. Alleen is deze slaapbank 80 cm diep en ook nog uitschuifbaar tot een 2 persoonsbed. Dus dan wordt het 160 cm breed. Dat is te breed voor de ruimte van de woonwagen. We gaan hem dus vermaken tot 70 cm diep en wanneer hij dan uitgeschoven is wordt het een bed van 140 cm. Dat is een stuk beter maar natuurlijk wel weer wat meer werk. De matrassen die op dit bed lagen moeten vervolgens ook met 10 cm ingekort worden. Daar gaat Annette mee aan de slag.

En wanneer de naaimachine dan toch opgestart wordt kunnen de gordijntjes ook meteen gemaakt worden. Ook dit is blauw zodat het hele interieur een beetje bij elkaar gaat passen. Ook dit is weer een stofje die we gekregen hebben. Voor ons is het een sport om zoveel mogelijk materiaal te hergebruiken en zo de hele woonwagen in te richten.

Het ledikant in de slaapkamer is, net als de rest, ook een krijgertje. Maar wanneer hij geverfd is en aangekleed met een mooi dekbed met bijpassende kussens is het weer een lust voor het oog. Tenminste……dat vinden wij dan. Ook het tafeltje met de Thonet stoeltjes zijn hier hun tweede leven begonnen en doen goed dienst als ontbijt tafeltje.

Vanaf nu is de woonwagen “Cabane” in de verhuur gegaan. Hij was nog niet helemaal klaar maar zoals in vele gevallen was de bouw toch uitgelopen in de tijd. Dus de verhuur gaat van start terwijl we hem in een later stadium nog verder af gaan bouwen. We moeten nog een mooi terras maken. Dat zal niet zoveel later gebeuren, maar de eerste gasten kunnen natuurlijk niet wachten om hun intrek te nemen in de nieuwe “Cabane”. Dat moet dan even nog zonder terras.

Gekeken naar de afgelopen weken.....

“Atelier du Bois” is weer druk.....

Normaal doen we in de zomer niet zoveel in de werkplaats, maar dit jaar is dat toch anders. De agenda is aardig vol en om alle afspraken na te kunnen komen moet er toch wel het één en ander gedaan worden deze zomer. Ik zal u wat foto’s laten zien van het werk dat gestaag vorm krijgt in de werkplaats. Ik heb in de vorige nieuwsbrief al laten zien wat we nog moeten maken. Eerst komen de tuinpoorten aan de beurt. Ik laat u alvast wat foto’s zien van de voorbereidingen. In september gaan we alles plaatsen en dan kan ik u het eindresultaat laten zien. Wordt dus vervolgd.

“Au Bout du Monde” zonder internet.....

Het is volop zomer en de boeren hebben het al moeilijk genoeg met alle droogte. Maar ondanks dat is het graan wel rijp geworden. Niet zo groot en vol als andere jaren maar wel rijp genoeg om gemaaid en gedorst te worden. En daar komen dan de loonwerkers voor met hun grote machines. De combine was net klaar met het weiland vlak achter ons terrein toen de machine weer terugkwam over het tractor pad. Het past allemaal net. Maar toen………

De machine is groot en breed maar het gaat allemaal net. Alleen de antenne van de GPS van de combine is dan toch net even te hoog om onder de glasvezel kabel te rijden die in de telefoonpalen hangt. De kabel wordt helemaal door getrokken en de palen worden omver gehaald. Oei……

Onze telecom provider Bouygues wordt ingeschakeld en het gemeentehuis wordt ook ingeschakeld. Ik hoop dat het niet al te lang gaat duren voordat we weer kunnen genieten van de glasvezel maar voorlopig zitten we al een dikke 2 weken zonder. We moeten gewoon maar weer afwachten wanneer de reparatieploeg gaat arriveren.

Ondanks de droogte toch wat mirabellen.....

De afgelopen jaren hadden we weinig geluk met de mirabellen struik. Een jaar geleden kregen we ineens sneeuw toen deze volop in de bloei stond. Alle bloemetjes waren bevroren en dus afgevallen. Het jaar daarvoor ging het goed totdat we een enorme hagelbui en storm kregen en alle jonge, groene baby mirabellen op de grond vielen. Ook voor dit jaar hadden we, met alle droogte, weinig hoop dat onze struik iets zou doen. Maar wonderen bestaan dus toch nog echt. We hebben best een goede oogst van mirabellen. Ze zijn door de droogte wel wat kleiner en we moesten ze vanwege de hitte wel wat eerder plukken. Daardoor moesten ze rijp worden in een bak op het aanrecht. Als we hadden gewacht tot ze rijp aan de struik zouden zijn, zouden ze spontaan op de grond zijn gevallen en kapot zijn gegaan.

We hebben dus alles bij elkaar toch nog wat mirabellen gelei kunnen maken. Daar zijn we dan toch echt wel blij mee. Een extra cadeautje van moeder natuur.

Vleermuizen in de werkplaats.....

In de werkplaats moet ik de machines altijd goed afdekken voor de avond. Dat doen we al jaren. Wanneer het donker wordt vliegen er altijd talloze vleermuizen door de werkplaats en die laten hun poep gewoon vallen. Dit komt dan op de bladen van de machines terecht en geeft roestplekken. Dat wisten we al en dat gaat al jaren goed.

Maar deze maand kwam ik in de ochtend de werkplaats binnen en op klaarlichte dag zie ik een moeder vleermuis op de grond. Ze was een beetje onhandig aan het rommelen en ik kon zo wel even een leuke video maken. Maar wat bleek later…….er zat tussen de zeilen van de machines een kleine baby vleermuis. Ze was haar jong kwijt en er moest dus gezocht worden. In dit geval ging het om een grootoorvleermuis. Maar dat lijkt me wel duidelijk wanneer je naar de video's kijkt. Ik heb het jong op een rustig plekje van de zolder neer gelegd en even later zag ik toch weer dat de vleermuizen weer rustig ondersteboven hingen aan de spanten van het dak van de werkplaats.

De moestuin heeft het erg zwaar.....

Met de hitte en de droogte is het voor de moestuin bijna geen doen om er een beetje leuk en florissant uit te zien. We proberen zoveel mogelijk water te geven, maar de tuin vindt al die hitte en droogte toch niet echt leuk. De bonen groeien heel langzaam en worden taai, de sla loopt aan alle kanten uit en wordt daardoor juist weer heel hard.

De tomaten hebben het wel redelijk naar hun zin in de zon en de courgettes doen ook flink hun best om er het beste van te maken. We hebben al een flinke pan courgettesoep kunnen maken. Over de aardappels zullen we het maar niet hebben. We halen nu minder uit de grond aan aardappels dan dat we er als poot aardappeltjes in hebben gestopt. Beetje jammer van alle energie.

De paprika is echt mini-mini. Maar……..er komen paprika’s aan. Ik hoop dat het nog wat gaat worden. Ook met kleine paprika’s zijn we tevreden hoor.

We zijn super zuinig met water.....

Ons eigen afval water vangen we op voor de tuin.....

Dit hebben we al eens eerder gedaan dus we hebben er ervaring mee. We leven hier inmiddels met de hele strenge restricties met het gebruik van het kraanwater. Dit mag alleen gebruikt worden voor essentiële dingen en zeker niet om de tuin water te geven. Dus hier moeten we een andere oplossing voor bedenken. Nu het zo lastig wordt met de watervoorziening moet iedereen zijn steentje bijdragen om zuinig te zijn met het beschikbare water. En wij hebben het volgende bedacht.

Ons afval water uit de keuken en de badkamer gaat naar de septictank. Vanuit deze tank gaat het naar een biologisch filter en wanneer het daar uitkomt mogen wij het overhevelen in de natuur. Maar voor ik dat doe pompen wij het over naar een tijdelijke opvangtank. Deze laten we vollopen en dan komen we met de tractor en de watertank om het water vanuit deze opvang tank te transporteren naar de watervaten in de moestuin. We gebruiken dus ons eigen gefilterde afvalwater om de moestuin te voorzien van het nodige water.

Omdat het beschikbare water niet al te veel is moeten we dus duidelijke keuzes maken. We gebruiken wat meer water voor de moestuin en we gebruiken ook wat water om andere dingen wat water te kunnen geven. Het komt er dus de laatste tijd op neer dat we hier en daar wat water geven zodat de nieuwe boompjes en planten net niet dood gaan van de droogte. Groeien doen ze niet maar we hopen dat we ze zo de droge periode kunnen laten overleven.

We zijn wel heel trots dat we met dit water wel de mogelijkheid hebben om onze struiken met hortensia’s in leven te houden. Ze vinden de hitte en de droogte niet echt heel leuk maar we kunnen ze wel in leven houden. En gelukkig laten ze toch veel mooie bloemen zien.

]]><![CDATA[Nieuwsbrief juli 2026]]>Thu, 02 Jul 2026 14:09:31 GMThttps://www.au-boutdumonde.com/nieuwsbrief/nieuwsbrief-juli-2026

De zomer slaat genadeloos toe op “Au Bout du Monde”.....

Een hittegolf met een record.....

Het beheerst deze maand in heel Europa het nieuws en iedereen heeft het erover: de hitte. Afgelopen maand was het erg warm in Europa. Het zijn echt ongekende temperaturen, hier in “Les Trois Taillants” gaat de thermometer regelmatig over de grens van 40 graden heen. Dit is zelfs voor de doorgewinterde Fransen wel een tandje te hoog. Het leven in de Creuse valt een beetje stil. En dat is maar goed ook. Zeker in de middag kun je het beste zo weinig mogelijk doen.

Bronvermelding: Facebook account "Commune de Nouhant".

We volgen alle goede raad op die vanuit de gemeente wordt gegeven. Zo vroeg mogelijk in de ochtend alles open om het huis weer een beetje af te laten koelen en daarna alles weer potdicht. Alles om de warmte niet naar binnen te laten komen.

Bronvermelding: Facebook account "Commune de Nouhant".

De droogte duurt nu al een behoorlijk poos. Soms zie je wel wat regen en onweersbuien voorbij glijden maar die komen nooit boven ons hoofd. Hier in “Les Trois Taillants” is alles echt kurk- en kurkdroog. En dan komt er weer het volgende gevaar om de hoek kijken. Vanuit de gemeente komt het verbod om na de middag nog met machines de weilanden in te gaan, inclusief al het maaiwerk. Daarnaast komen er allerlei restricties op het (overmatig) gebruik van water, zowel water uit de kraan als het water uit putten, bronnen en rivieren. Dit alles is besloten door de Prefect van de Creuse. Iedereen is alert en heel gefocust op beginnende branden in bermen en weilanden. En zodra we dan ook iets ruiken gaan we meteen op onderzoek uit. Er was een behoorlijke brand die we roken. Nadat we direct in de auto op zoek gingen was het een grote brand op bijna 20 km afstand. Voor het zelfde geld is het vlak in de buurt. We moeten echt alert blijven.

Bronvermelding: Facebook account "Commune de Nouhant".

Ondanks dat het tempo van het leven hier op “Au Bout du Monde” een beetje stilvalt heeft toch iedereen het op zijn eigen manier druk met de aanwezige hitte. Hoe zorgen we er bijvoorbeeld voor dat de moestuin niet helemaal opdroogt en doodgaat. We geven alles water uit de grote tanks, die gelukkig al eerder gevuld zijn, om ervoor te zorgen dat de boel overleeft. Groeien doet het niet maar we moeten wel zorgen dat het niet doodgaat. Ik hoop dat al ons werk niet voor niets is geweest. Voorlopig zien we nog niet direct een eind komen aan de hitte.

De geschiedenis van de woonwagen “Cabane”.....

De wagen kan naar buiten.....

Het verhaal van de “Cabane” gaat door. We waren gestopt bij het maken van de delen voor het dak. Die staan klaar om op de wagen getild te worden. Wat we hiervoor gaan maken is een speciale lift. We fabriceren een tijdelijke lift bovenop de aanhanger. Met wat houten balken, stalen poten en een takel met een staalkabel wordt het een gespecialiseerde “dakdelen-opschuif-takel”. De reden dat we dit alles op de aanhanger gemaakt hebben is denk ik duidelijk. Op deze manier kunnen we de hele aanhanger de werkplaats inrijden en daar het eerste dakdeel in de takel hangen. Dan kunnen we het in zijn geheel met de auto vervoeren naar waar de woonwagen klaarstaat.

Maar vergeten we dan niks?..........Eerst moet de “Cabane” zelf nog naar buiten. Maar voordat we dat gaan doen moeten eerst de kozijnen van de deuren erin. Dan kunnen de terrasdeuren en de entreedeur in ieder geval op zijn plek hangen. De hele wagen is zo hoog dat we hem eerst naar buiten moeten rijden voordat het dak erop kan. Anders kan hij niet meer door de schuurdeur. Dus als eerste stap moet de wagen voorzichtig naar buiten gereden worden. Het grote nadeel is wel dat de constructie van de wanden niet veel verband met elkaar hebben nu het dak er nog niet op zit. Dus alles moet heel voorzichtig. En zelfs dan zien we bij elke hobbel die we onderweg tegenkomen de wagen behoorlijk uit vorm gaan.

De vierkante doos wat een woonwagen moet worden komt in uiteindelijk veilig en compleet op zijn plek terecht. En dan is het nog even goed puzzelen hoe die komt te staan. Wanneer hij eenmaal staat is dit zijn vaste plek geworden en kan die niet meer verzet worden. Nog een beetje heen en weren en dan hebben we het perfecte plekje gevonden. We hebben een aantal dagen mooi weer uit kunnen zoeken en we moeten dan dus direct verder met het plaatsen van het dak. Wanneer we ook nog even terugdenken naar deze periode van het bouwen van de wagen komt ook de gedachte van de Covid-pandemie weer naar boven. We moesten toen wachten voordat er weer een mogelijkheid was om materiaal te kopen voor het dak. Alle winkels waren dicht geweest voor een hele lange periode. Toen er eindelijk weer materiaal gekocht mocht worden zijn dat dus deze golfplaten en isolatie voor het woonwagen dak geworden.

De auto met de aanhanger met het eerste dakdeel erop kan nu op zijn plek gereden worden en dan kan het takelwerk gaan beginnen. Zal alles werken zoals we het gedacht hebben? Het antwoord daarop is een duidelijke ja. De takel werkt zeker heel goed en in een dag tijd liggen de drie delen van het dak op zijn plek. Het middenstuk is nog open omdat we daar de koppeling mee moesten maken voor de twee einddelen. Dat klinkt misschien ingewikkeld maar dat valt wel mee. Dat middenstuk moet dus nog dicht gemaakt worden maar dat is redelijk snel voor elkaar. We hebben inmiddels ervaring in het maken van een woonwagen dak. Nu kunnen we dus wel een foto maken van een compleet dak vanuit de binnenkant van de wagen. Bovenop is er nog wel het één en ander te doen.

Die paar dagen met droog weer hebben we echt nodig gehad. Want toen het dak compleet was moest er aan de bovenkant in zijn geheel isolatie op die weer afgedekt moet worden met plastic. Daar bovenop komen dan eindelijk de golfplaten die de afsluiting vormen van het dak. Het is natuurlijk weer een hele klus. Warm in de zon en veel klim- en klauterwerk. Maar alles komt weer netjes op zijn plaats en zo staat er ineens een tweede woonwagen op de landerijen van “Au Bout du Monde”. Omdat we alle kozijnen nog geplaatst hadden toen de wagen binnen stond kunnen we even snel de deuren erin hangen en de wagen is razendsnel wind- en waterdicht.

Iedere keer wanneer we dan weer een stap verder zijn kunnen we met een heel trots gevoel de dag weer afsluiten. Zo heb je dan weer veel dagen om trots op te zijn.

Gekeken naar de afgelopen weken.....

De moestuin moet goed natgehouden worden.....

De moestuin laat deze maand eigenlijk twee kanten van zichzelf zien. Eén kant die echt helemaal staat te verpieteren in de knallende zon en één kant die het wel redelijk doet met het water die het iedere avond krijgt. Het is echt wel een aanslag op je eigen energie verbruik om aan het einde van een snikhete dag nog de moestuin in te gaan om alles te voorzien van water. Maar we doen het natuurlijk wel. Er zijn best veel dingen die het redelijk goed overleven. Er is niets dat nu goed groeit, het zou al heel fijn zijn wanneer het de droogte gaat overleven. Wij doen in ieder geval ons best.

De aardbeien planten die het zo goed hebben gedaan aan het begin van de afgelopen maand zijn nu eigenlijk niet meer herkenbaar. Alles is dor en droog geworden. Maar de oogst van de aardbeien zal ik zo nog even vertellen want dat was juist weer heel goed. Vandaar ook mijn uitspraak dat de moestuin duidelijk twee kanten heeft deze maand.

We krijgen de aardbeien niet aangegeten.....

Aan het begin van de maand hadden we het enorm druk met het plukken van onze aardbeien oogst. Het ene na het andere volle vergiet kwam tevoorschijn uit de moestuin. Aardbeien bij het ontbijt, aardbeien als toetje en aardbeien als snack in de avond. En dan nog krijgen we het niet allemaal opgegeten. Dus er moet iets anders bedacht worden. We gaan aardbeien gelei maken die we in potjes kunnen bewaren. Koken, suiker erbij en in potjes doen, als laatste nog een etiket erop en zo kunnen we nog lang genieten van deze aardbeienoogst.

Maar niet alleen de aardbeien zijn er in overvloed, ook de kersenboom staat helemaal vol met prachtige rode kersen. Eigenlijk zijn het krieken, zurige kersen. Die zijn dus wel heel goed om kersen gelei van te maken. Dus nadat we alles geplukt hebben gaat ook dat in de pan om te koken en met voldoende suiker erbij zijn het ineens een stuk minder zure krieken. We vullen de potten met de gelei en doen ook daar een leuk etiketje op. We hebben dus keus uit verschillende smaken om de kwark bij het ontbijt een goede smaak te geven.

Annette op de tractor.....

Onze oude tractor is echt wel iets waar ik trots op ben. Het is dan ook wel een soort van speeltje en het zorgt ook voor een hoop verlichting van veel zwaar werk. Alleen Annette heeft er nog nooit op gereden. Ze had het al een poosje in gedachten om eens een keer ons oude beestje uit te proberen. Even snel uitgelegd hoe alles werkt. Dat is natuurlijk niet heel ingewikkeld……en voordat je er erg in hebt rijdt ze de eerste rondjes met de rode Massy Fergusson. Het is wel een stoer gezicht om haar als een echte boerin zo te zien rijden op het landgoed, toch?

Ontmoeting met een ree.....

Het is inmiddels al niet zo bijzonder meer, want tijdens mijn ochtendwandeling kom ik wel vaker reetjes tegen. Ook vossen, hazen, koereigers…..je ziet het allemaal om je heen. En zeker wanneer je helemaal alleen je wandelingetje maakt in alle stilte zie je veel. Deze keer liep ik een reetje tegen het lijf. Ik denk dat ze het niet helemaal goed in de gaten had dat ik er liep. Misschien kwam het wel door de warmte maar deze keer was de ree zo rustig aan de wandel dat ik alle tijd had om mijn telefoon te pakken en er een kleine video van te maken. Ik kan het natuurlijk niet laten om die aan u te laten zien.

De voortgang van ons bomenbed.....

Een aantal weken geleden hebben we een oud antiek metalen ledikant neergezet en daar een houten bodem in gemaakt. Hier verzamelen we alle nieuwe bomen en struiken die we proberen groot te laten worden. We noemen het dan ook maar het bomenbed. In alle potjes en emmertjes groeien veel nieuwe notenbomen, kersenbomen, blauweregen maar ook wat Paulownia’s. Eigenlijk alles wat er is komt van de bestaande bomen die bij ons staan. Het zijn allemaal zaailingen of stekjes. Maar ondanks de hitte zijn we blij met de plek van het bed. Het grootste gedeelte van de dag staat het een beetje in de schaduw. We doen ons best om wat leuke bomen te laten groeien. Iets wat hier best wel wat moeite kost. Maar de aanhouder wint.

De hop laat weer van zich horen.....

Onze vaste voorjaars bewoner van de weilanden.....

De hop horen we het hele voorjaar alweer roepen. Het in het Franse boerenland welbekende “hup-hup-hup” klinkt dagelijks. De vogel zelf zie je helaas maar zelden. Het is echt een prachtige vogel met zijn lange snavel en zijn grote kuif. Gelukkig kan je niet in de buurt komen van zijn nest want dat schijnt enorm te stinken. Daar zijn we dus niet per se heel nieuwsgierig naar. Maar wanneer hij dan ineens vlak voor de voordeur in de schaduw van de kastanjeboom op zijn gemak zoekt naar eten is het een koud kunstje om door het voordeur raampje een filmpje te maken.

Een paar jaar geleden heb ik ook over de “hop” een artikel geschreven. Het is misschien wel leuk om dit artikel er nog eens even bij te halen. Het is ook zo’n prachtige vogel met zijn typische zang en geweldig verenpak.

Het is weer de tijd van het jaar dat je het typische geluid over de weilanden hoort galmen. Soms drie keer of soms vier keer achter elkaar. Hoep, hoep, hoep. Het is echt iets dat bij het voorjaar hoort. De hop laat zijn geluid weer horen.

Het heeft voor ons best wel even geduurd voor we wisten wat voor een vogel het was. Maar zodra je kennis hebt gemaakt met deze “vreemde” vogel blijft hij voorgoed in je geheugen zitten. Zijn roodbruine kleur van het verenpak, zijn vleugels en zijn staart met brede zwart-witte strepen, zijn lange dunne snavel. Maar wat natuurlijk het meest opvalt is zijn zwart-gepunte kuif. Soms plat naar achteren maar soms ook mooi recht omhoog. Het is een prachtige vogel maar ondanks zijn schone uiterlijk is het een behoorlijke stinkerd. Deze stank verspreiden ze zelf maar ook de ophoping van mestafval in het nest zorgt voor stank. Dit is daarmee wel hun afweersysteem.

Wanneer wij hem zien is hij meestal aan het zoeken naar eten. Dat doet hij in de grasvelden. Hij is dan op zoek naar wormen, slakken, spinnen en andere insecten. Ook een hagedis komt wel eens voor op het menu van de hop. Het is dan echt een bijzondere vogel om hem bezig te zien zijn dagelijkse kostje bij elkaar te zoeken.

In Nederland komt deze vogel haast niet meer voor maar hier in de rustige gebieden van Frankrijk word hij vaak waargenomen. Zijn roepgeluid is niet heel hard maar het geluid draagt wel heel ver over de weilanden. Zijn naam, die hij kreeg vanwege zijn geluid dat hij voorbrengt, is niet alleen in het Nederlands overgenomen. Vanwege zijn hoep, hoep, hoep heet hij dus “Hop” en in het Frans noemen ze deze vogel een “Huppe” [huub]

Het prachtige verenkleed van de hop is goed te zien wanneer hij voorbij vliegt. Je zult dan ook altijd opkijken. Het lijkt dan wel een wirwar van bewegingen van allerlei kleuren en zwart-wit. Dat hij in het voorjaar zo actief is heeft direct te maken met het nestelen van de hop. Hij heeft het druk om zijn gezin te voeden en groot te brengen. Verder in het jaar houd hij zich meer op de vlakte en zal je hem niet vaak meer tegenkomen.

Op Youtube is er een prachtig filmpje van de hop. Dit kan natuurlijk niet overgeslagen worden bij dit verhaal.

Rommelmarkten in de omgeving van “Au Bout du Monde”.....

Het rommelmarkt seizoen is weer in volle gang.....

Een vakantie op “Au Bout du Monde” kan natuurlijk niet zonder een rommelmarkt. Dit is onlosmakelijk met elkaar verbonden. Hier in de omgeving zijn er de hele zomer door altijd veel markten te vinden. Wij struinen deze markten altijd flink af om voorraad te bemachtigen voor ons eigen winkeltje en voor het winkeltje van Ria (de zus van Annette) in Nederland. Wij gaan daarom iedere zondag op pad. Maar ook op alle feestdagen kan je wel ergens wat markten vinden.

Op onze website heb ik een aparte pagina gemaakt met alle uitleg van de markten. Er zijn namelijk verschillende. De benaming is erg van belang wanneer jezelf op zoek bent naar iets speciaals. Deze pagina legt de verschillen uit. Ook kunt u dan op de knop van de markten agenda drukken en meteen zien of er nog markten te vinden zijn in de periode dat u hier op vakantie bent. Altijd handig om te weten. Wij wensen u alvast veel plezier met het zoeken naar de markten en alle oude spulletjes waar u misschien al jaren naar zoekt en dan ineens tegen het lijf loopt.

Kijk snel op de rommelmarkt pagina

]]><![CDATA[Nieuwsbrief van juni 2026]]>Fri, 05 Jun 2026 11:08:29 GMThttps://www.au-boutdumonde.com/nieuwsbrief/nieuwsbrief-van-juni-2026

“Au Bout du Monde” is weer open.....

Het 10e seizoen.....

Het vakantieseizoen gaat weer van start. “Au Bout du Monde” is er weer klaar voor. Wat ooit begon met het kopen van een klein terrein met een schuur en een ruïne als huis is uiteindelijk een mooie vakantie plek geworden die bedoeld is voor mensen die houden van rust, ruimte en natuur. Bent u op zoek naar een plek om te “Genieten van de simpele eenvoud” dan bent u hier op het goede adres. In het logo van “Au Bout du Monde” vind u nog steeds het silhouet terug van ons huis met daaraan de gîte “Four au Pain”.

Maar waar het in 2016 allemaal mee begon was de camping. Een mini, mini-camping met maar een paar plekjes voor de kampeerders die de werkelijke natuur, rust en ruimte zoeken waar het echte kamperen ooit voor bedoeld is. Met een simpele badkamer en aanrecht voor algemeen gebruik ben je voorzien van alles wat er nodig is om een mooie kampeer vakantie te beleven.

Klik hier voor alle info over kamperen op "Au Bout du Monde"

Als tweede vakantie-plek is toen in 2017 de gîte “Four au Pain” erbij gekomen. De authentieke broodoven die 200 jaar geleden gebruikt werd als bakoven voor het hele dorp hebben we zo origineel mogelijk omgebouwd voor de verhuur, als een mooi vakantiehuisje voor 2 personen. De geschiedenis van deze bakoven is door de hele gîte heen voelbaar. Alles herinnert aan de oude tijd dat deze oven zijn functie nog had voor de gemeenschap van Les Trois Taillants. Maar ook de luxe van tegenwoordig ontbreekt natuurlijk niet. Het is nu een perfecte plek voor mensen die in alle rust willen genieten van rust, de ruimte en de natuur.

Klik hier voor alle info van de Gîte "Four au Pain"

Na het voltooien van de gîte kwam het hoofdstuk met de woonwagens. In eerste instantie hebben we de grote woonwagen “Roulotte” gemaakt. Dit koste dik een half jaar om de wagen op te bouwen en af te werken en in te richten. Het was een enorme klus maar de woonwagen is dan ook wel een prachtige plek geworden om een vakantie door te brengen. Inclusief een privé terras aan de wagen waar je ver over het uitzicht kan kijken over de valleien van de Creuse. Samen met de privé badkamer die gerealiseerd is in de eeuwenoude schuur op ons terrein is het een complete manier om de rust, de ruimte en natuur te beleven. En ons motto komt hier ook goed naar voren. “Genieten van de pure eenvoud”.

Klik hier voor alle info van de woonwagen "Roulotte"

De tweede woonwagen kwam een paar jaar later. Dit werd een verkleinde versie van de grote “Roulotte”. Deze nieuwe woonwagen kreeg de naam “Cabane”, wat zoiets betekent als “hut”. Deze prachtige woonwagen is bedoeld voor 3 personen. Ook hier is een privé terras om in de ochtend heerlijk wakker te worden met de natuur om je en een kop koffie of thee in je hand. Wat heb je nog meer nodig. Ook bij deze complete woonwagen hoort een privé badkamer. Alle plekken op het “Domaine” zijn voorzien van een extra picknicktafel en een hangmatstandaard.

Klik hier voor alle info van de woonwagen "Cabane"

Wanneer je jouw vakantie hier komt doorbrengen zijn de bedden opgemaakt en liggen de handdoeken klaar in de kast. Ook voor de Wifi is natuurlijk gezorgd zodat je toch je krantje kan downloaden wanneer je in de ochtend geniet op je eigen terras of picknicktafel. Het “Genieten van de pure eenvoud” is hier op “Au Bout du Monde” dus ook echt nog mogelijk. Wanneer u enthousiast bent geworden kijk dan eens even op onze beschikbaarheidskalender en reserveer uw vakantie via het formulier. Op de knop hieronder bent u meteen op de juiste plek van onze uitgebreide website.

Klik hier snel voor de beschikbaarheid

“Atelier du Bois” heeft het maar druk.....

Weer een trap bouwen.....

De agenda van het “Atelier du Bois” is goed gevuld. Voorlopig kunnen we het volgende jaar zeker nog vooruit met de opdrachten. Dat is wel een beetje jammer voor diegene die nu een opdracht willen plaatsen, want die zullen wel een wachttijd van meer dan een jaar in acht moeten nemen. Maar voor de meeste klanten is dat geen probleem. De eerstvolgende opdracht bestaat uit verschillende tuinpoorten. Ik heb daar een mooi ontwerp voor gemaakt. We gaan daar zo snel mogelijk aan beginnen.

Daarnaast hebben we ook weer eens een opdracht om een mooie grote staldeur te plaatsen. In dit geval gaat het om een deur van een werkplaats, met daarbij een complete pui voor een toekomstig restaurant. Ook hiervoor heb ik weer wat mooie ontwerpen gemaakt. Ik zal ze u even tonen. Het blijft toch altijd een mooi idee om gewoon wat op papier te schetsen wat dan over een poosje als een mooi afgewerkte deur realiteit wordt. Het maakt ons blij om dit te mogen doen. Als laatste staat er ook nog het plaatsen van een keuken in de planning.

Tot zover wat er nog komen gaat. Nu even terug naar afgelopen maand. We hebben deze maand een trap geplaatst. Zoals ik al vertelde is de wachttijd best lang dus het ontwerp is al een tijd geleden gemaakt. De eerste afspraken met Ilze en Dick vonden mei vorig jaar al plaats. Omdat een nieuwe trap op de huidige plek erg complex zou worden, en daarmee behoorlijk prijzig, is er besloten de plek van de trap te veranderen. Dat betekende wel dat er een nieuw trapgat gemaakt moest worden in het plafond.

Dat was dus het eerste dat gedaan moest worden nadat we met de nieuwe trap aankwamen. Een stuk plafondbalk moet weg en daar maken we een zogenaamde raveling van. Dit is de dwarse balk waar de trap tegenaan komt te staan. Het werk is mooi om te doen maar de temperatuur van dit voorjaar maakt het allemaal een beetje lastiger. Meer dan 30 graden buiten geeft een nog iets hogere temperatuur op de zolder waar deze trap naar toe gaat. Veel bekers water en natte doeken worden door Ilze en Dick heel goed verzorgd.

Hierna kon de daadwerkelijke nieuwe trap in elkaar gezet worden en op z’n plaats gezet worden. We besluiten om de trap op de zolder in elkaar te zetten en als geheel dan naar beneden te laten zakken. Dit gaat makkelijker dan de zware trap naar boven te tillen. En ondanks dat het een oud huis is met scheve vloerbalken, een scheve vloer en muren die niet recht en zeker niet haaks zijn, komt de trap goed te staan. Als laatste maken we de armleuningen vast aan de muur en alles is compleet.

Ondanks dat de trap best een groot obstakel in de kamer is lijkt het zeker niet zo. Door de minimale afmeting van het hout en de open structuur van de trap is het een mooi gezicht en zeker een aanwinst voor het huis. De afwerking van het Douglas hout is wat ruw gemaakt en dat geeft het geheel een goede robuuste en oude uitstraling. Zo komt de trap goed tot zijn recht in dit mooie oude huis, het is een mooi geheel geworden. Bij deze een groot dankjulliewel aan Dick en Ilze die deze opdracht aan ons hebben gegund. Ik hoop dat jullie veel plezier mogen beleven aan deze “Atelier du Bois”-trap.

De geschiedenis van de woonwagen “Cabane”.....

We maken het dak klaar voor montage.....

De laatste keer dat ik iets liet zien van de geschiedenis van de “Cabane” pipowagen ging het over het maken van de wanden op de wagen zelf. We zijn nu in het stadium dat we de raam-kozijnen kunnen plaatsen. We hebben natuurlijk al eerder een pipowagen gemaakt op deze manier en daarom kunnen we nu gebruik maken van de kennis die we toen hebben opge-daan. Het plaatsen van de kozijnen gaat dan ook een stuk sneller.

Ook het maken van het dak gaan we nu beter doen dan bij de vorige pipowagen. Toen maakten we het dak van onbehandeld hout om dit later af te werken. Maar dagenlang met je armen in de lucht om de latten in het dak te lakken is echt geen fijne klus. Dus ook dat gaat deze keer anders. De latten en spanten gaan we van tevoren lakken. En daar gaan we als eerste mee van start.

Wat we doen is het dak apart maken in de werkplaats. We maken het dak weer in kant en klare stukken. We kunnen dan deze delen in één keer op de pipowagen leggen zodat we dan vrij snel het dak compleet kunnen hebben. Maar ook daar hebben we leergeld betaald bij de eerste wagen. Toen hebben we met de hand de dakdelen omhoog moeten brengen. Daar wilde ik iets anders voor bedenken. We bedenken dus een soort lift die we kunnen gebruiken voor het transport naar de wagen in het veld maar ook om de delen omhoog te takelen. Een gedurfd plan maar we gaan het gewoon proberen.

We gaan van start met het plaatsen van de wit gelakte spanten op de toekomstige dakranden. Het heeft natuurlijk wel veel voordelen om dit in de werkplaats te kunnen doen. Met al het gereedschap om je heen is het een stuk makkelijker werken. Alle gelakte dakplankjes komen dan ook aan de beurt en zo ontstaat er ineens een heel mooi dak. Je kan eronder kruipen en meteen kijken wat het uiteindelijke resultaat gaat worden. Wij zijn er heel tevreden over. Alles gelakt en kant en klaar.

Ook de kopkanten van het dak moeten een afsluiting krijgen en ook dat is natuurlijk veel handiger omdat nu nog te doen wanneer het dak op schragen in de werkplaats ligt. We maken de houten deeltjes netjes op maat en daarna wordt ook dit gelakt. En wanneer we dan toch met de details bezig zijn maken we ook meteen een mal om de sierrand van het dak te kunnen maken wanneer alles afgewerkt gaat worden.

Dan komt over het dak een laag dampdoorlatend plastic. Hier overheen komen dan de tweede laag spanten om ruimte te maken van de laag isolatie. Maar die isolatie doen we er pas op wanneer het hele dak op de pipowagen ligt. De dakdelen hebben we op deze manier dus klaarstaan in de werkplaats en dan wordt het wachten op mooi weer om eerst de nieu-we pipowagen naar buiten te rijden zonder dak. Als de pipowagen op zijn plaats staat in het weiland kunnen we ter plekke het dak plaatsen. Ook dat wordt weer een hele operatie, maar daarover de volgende keer meer.

Gekeken naar de afgelopen weken.....

De moestuin moet goed natgehouden worden.....

We hebben het deze maand behoorlijk druk met de moestuin. Het is goed warm en heel erg droog. We moeten dus iedere avond alles begieten met water. Gelukkig kunnen we voldoende water uit onze vijver halen. Alle pompen doen het weer en we kunnen dus bij de vijver onze tank goed en snel volpompen. En overpompen naar de vaten bij de moestuin en de andere vaten gaat met de grotere pomp nog sneller. Dus het kost gelukkig dus steeds minder tijd om het water overal te kunnen verdelen.

Door de goede zorg met veel water doen de aardbeien het heel goed deze maand. In het begin van de maand waren we blij met een klein bakje aardbeien die we in de ochtend door onze kwark konden doen. Maar naarmate de maand vorderde werden de hoeveelheden steeds groter. We moeten iedere avond een lekkere volle schaal met aardbeien verorberen en dat vinden wij natuurlijk heel vervelend.

Maar uiteindelijk krijgen we het toch niet aan gegeten. We moeten iets anders gaan doen met alle aardbeien. Inmiddels plukken we twee volle vergieten per dag en we gaan er dus gelei van maken om het te kunnen bewaren en zo in de kwark te doen. Koken met een beetje vanille suiker en dan in potjes doen. Daar heb je dan weer vuurvaste handen voor nodig omdat alles kokend heet is natuurlijk. Maar we maken er een mooie voorraad van.

Dan is er nog het maaien van het gras van de paden tussen de bakken in de moestuin. Het gras groeit best hard en wanneer het dan te hoog is word het lopen door de tuin echt wel lastig. Er moet dus regelmatig gemaaid worden met de loopmaaier. Ik heb een foto gemaakt voor en na het maaien. Het verschil is wel duidelijk zichtbaar dacht ik zo. Het was alleen wel een behoorlijk zweet klus. Met meer dan 30 graden valt maaien niet mee. Maar tussen de zweetdruppels door kon ik toch de foto maken toen het maaien klaar was.

De nieuwe hemelwater afvoer.....

Twee maanden terug konden we u melden dat de kopgevel van ons huis eindelijk voorzien was van een afwerk stuclaag. Daar zijn we nog steeds super trots op natuurlijk. Ik heb toen de oude afvoer buizen weg moeten halen om het stucen mogelijk te maken. Deze buizen blijken nodig aan vervanging toe dus dat hebben we ook meteen aangepakt. We hebben nu de afvoeren in een bijpassende kleur van het huis. Helemaal top. Het ziet er weer helemaal netjes uit. Nu moet in de komende tijd nog een nieuw kozijn bij het slaapkamer raam en misschien komen er dit keer wel luiken voor de ramen. Zou het dan toch zomaar helemaal afkomen na al die jaren?

Het zwembad is weer open.....

Aan het begin van het vakantie seizoen moeten we natuurlijk zorgen dat ook het zwembad weer helemaal in orde is om de hele zomer in te kunnen zwemmen. Dus alles wordt weer uit de schuur gehaald en het zwembad is weer helemaal aangekleed. Gelukkig kregen we hulp van Ab en Jasmijn om alles weer op z’n plek te krijgen. De pomp van het zwembad vertoont wel wat mankementen dus een nieuwe pomp staat inmiddels klaar om de oude te vervangen. Er is weer schoon zand in het zandfilter gegaan zodat het zwembad mooi helder blijft. Het houten vlonder is er ook bij gehaald zodat je met schone voeten in het bad kan stappen. Ik kan in ieder geval nu weer iedere avond mijn plons nemen. Lekker hoor.

De koeien om ons heen.....

Wanneer je in de Creuse een stukje Frankrijk bezit moet je zeker rekening houden met koeien, die zijn altijd in de buurt. Daar zijn er namelijk meer van dan mensen. Je ontkomt er niet aan en daarom is het dus veel beter om ervan de genieten. En zeker in deze tijd, wanneer de pasgeboren kalfjes weer rondlopen in de kuddes.

De kuddes hier zijn redelijk natuurlijk samengesteld. De dames lopen hier in een kudde met de stier en de kalfjes blijven bij hun moeder. De melk die moeder geeft is dus zoals het hoort voor het kalfje. Het is een prachtig gezicht om dit gezinsleven waar te nemen. We zien hier wel verschillende soorten koeien om ons heen. De witte Charolais koeien zijn een veel voorkomend ras in Frankrijk. Een goede vleeskoe met een heel rustig karakter.

Een andere buurman heeft een andere keuze gemaakt. Die heeft een kudde Aubrac koeien. Dit zijn ook vleeskoeien, maar wat kleiner. Ze komen van origine uit de Pyreneeën. Het vlees is wat meer bijzonder en levert dus meer geld op. Niet alleen het uiterlijk is anders, ook het karakter is duidelijk anders. Ze zijn heel beschermend naar de kalfjes toe. Ga dus zeker niet het weiland in, want dat ga je bezuren. En daarbij zijn ze heel nieuwsgierig en ondernemend. Bij ons breken ze regelmatig uit en lopen ze over het camping terrein. Dat is minder prettig maar wel een risico wanneer je zo dicht bij elkaar leeft. We doen het er maar mee.

De natuur direct om ons heen....

Iedere ochtend mijn wandeling maken blijft heerlijk om te doen ondanks het gemis van Chef de hond. Maar wat je ziet is er niet minder om. De reeën zijn altijd goed zichtbaar. Ik moet wel zelf beter zoeken nu want vroeger hielp Chef natuurlijk met zijn speurneus.

Om op deze ochtenduren deel te zijn van de natuur blijft een mooi moment. Je kan dan ongestoord genieten van alles om je heen. Ik hoop dat de foto’s het een beetje laten zien.

Ook de bloemen direct om het huis heen zijn prachtig. De dubbele irissen die we kregen van een klant waar we prachtige staldeuren en luiken hebben gemaakt doen het bij ons nog steeds heel goed. Ook de klaprozen, de pioenrozen (een erfenis van moeder Vroon) en de kersenbomen doen hun best. Zomaar een greep van alles wat er om ons heen gebeurd.

Kale heggen door dit kleine vlindertje.....

Hoe de meidoornstippelmot zich voortplant.....

De mooi gemaaide heggen die het terrein van de camping afscheiden van de weilanden met de koeien worden weer goed groen maar ieder voorjaar is er ook iets anders aan de hand. En dat is een apart gezicht. Er komen enorme hoeveelheden webben in. Deze worden niet door spinnen gemaakt, maar door rupsen. In eerste instantie ziet het er allemaal niet zo dramatisch uit, maar wanneer de rupsen wakker worden wordt het één compleet vreetfeest om de heggen aan de bovenkant zo kaal mogelijk te krijgen.

Door James Lindsey at Ecology of Commanster, CC BY-SA 3.0, httpscommons.wikimedia.orgwindex.phpcurid=1680978

Het beestje dat dit doet is de meidoornstippelmot. Die legt de eitjes aan het eind van haar leven in oktober/november op de takken van de heg. In eerste instantie zitten de eitjes in een bubbel van slijm. Dit slijm droogt op en vormt dan een soort schild om de eitjes de winter door te helpen. Wanneer de rupsen in mei uitkomen hebben ze de gewoonte om massaal over te gaan tot het spinnen van webben om zich te beschermen tegen vijanden die rupsen eten. Dit duurt allemaal niet zo heel lang. Vervolgens gaan ze over op eten, eten en eten. Als ze dik genoeg zijn gaan ze massaal over in poppen die ervoor moet zorgen dat ze weer veranderen in vlinders.

Wanneer de meidoornstippelmot dan uiteindelijk uitvliegt wordt alles weer rustig en heeft de heg weer tijd om te herstellen. Ook dat gaat weer behoorlijk snel. De vlinder leeft uiteindelijk maar één seizoen, van Mei tot Oktober. En dan begint de hele cyclus weer opnieuw. Eieren leggen, wachten tot het voorjaar en dan de heg weer kaalvreten. Dat laatste is voor ons de meest opvallende tijd van de meidoornstippelmot. Maar wanneer je alles goed gaat bekijken is het een prachtig gezicht en zeker niet iets waar je hysterisch de verdelger in moet zetten om je heg te beschermen. Ook dit is een onderdeel van de natuur. Laat de vogels hun werk doen en het komt allemaal weer goed. Met de heg en met de meidoornstippelmot.

hans-black-cherry-ermine-2119601

Door James Lindsey at Ecology of Commanster, CC BY-SA 3.0, httpscommons.wikimedia.orgwindex.phpcurid=1680981

Door Sarefo - Eigen werk, CC BY-SA 3.0, httpscommons.wikimedia.orgwindex.phpcurid=2905504

]]><![CDATA[Nieuwsbrief van mei 2026]]>Sat, 02 May 2026 10:14:16 GMThttps://www.au-boutdumonde.com/nieuwsbrief/nieuwsbrief-van-mei-2026

De eerste dag van Mei, de “Lelietje-van-Dalen” dag.....

De legende begint in de Limousin.....

In de vallei van de rivier de Vienne, vlakbij Limoges, woonde Leonard van Noblac. Hij was goed bevriend met Koning Clovis en samen lieten zij zich bekeren tot het christendom op Kerstdag 496 na Christus. Na deze gebeurtenis wilde Leonard de rest van zijn leven als kluizenaar in het bos doorbrengen, want daar, tussen de wilde bloemen en de bomen van de Vienne-vallei, voelde Leonard zich dichter bij God dan waar ook.

In het bos leefde ook een machtige draak die uiteindelijk niet blij was dat hij het bos moest delen met deze vreemdeling. Daarom riep hij Leonard op om te vertrekken. Toen die weigerde te gehoorzamen, spuwde de draak in woede vuur uit waardoor het huis van Leonard in brand vloog.

Er volgde een groot gevecht tussen de twee. Het was een harde en lange strijd maar Leonard werd de uiteindelijke winnaar. En de legende vertelt dat op de plaats waar het bloed van de draak gevallen was er giftig onkruid groeide. En op de plaats waar het bloed van Leonard gevallen was groeide lelietjes-van-dalen. Leonard de Noblac werd later heilig verklaard en werd dus de heilige Leonard.

Het lelietje-van-dalen wordt nu dus vaak gezien als een symbool van wedergeboorte en nederigheid, zuiverheid, liefde en moederschap. In het christendom worden de bloemen gezien als de tranen van Eva toen zij uit de Hof van Eden werd verbannen. In het Heidense geloof wordt gezegd dat de lelietjes-van-dalen je tuin kunnen beschermen tegen boze geesten en dat de bloemen kunnen worden gebruikt als amulet tegen de betoveringen van heksen. Maar vooral symboliseert het bloemetje de terugkeer van de lente en van het geluk.

De eerste dag van Mei is het in Frankijk Fête du Muguet. Het is traditie om kleine boeketjes lelietjes-van-dalen aan familie en vrienden te geven voor geluk en voorspoed. En natuurlijk als teken dat de winter voorbij is. In Frankrijk is deze mooie traditie ontstaan op 1 mei 1561, toen koning Karel IX een lelietje-van-dalen kreeg als geluksbrenger. Hij was er zo door gecharmeerd dat hij vanaf dat moment elk jaar op 1 mei een boeketje lelietjes-van-dalen aan zijn hofdames gaf. Vanaf het begin van de 20e eeuw werd het steeds gebruikelijker dat partners deze bloemen aan hun minnaars schonken als teken van liefde en genegenheid.

Het is inmiddels gewoonte dat op 1 mei op straathoeken in heel Frankrijk kleine pop-up bloemenkraampjes uit het niets verschijnen. Het is de enige dag van het jaar dat de Franse regering iedereen toestaat de bloemetjes te verkopen zonder voorafgaande bureaucratie, zonder vergunning, en belastingvrij.

Gekeken naar de afgelopen weken.....

Nieuwe tuintjes rondom ons huis.....

Sommige dingen duren soms best lang voordat we het een keer voor elkaar hebben. Sommige plannen liggen soms al een tijdje op de plank, maar we hebben niet altijd tijd om aan bepaalde klussen te beginnen. Dus dan komt het heel goed uit als iemand anders het idee oppert om eens wat mooie tuintjes aan te leggen. Onze zoon Jos heeft samen met zijn vrouw Jacolien en onze kleinzoon veel werk verzet om ons plekje in Frankrijk te voorzien van een leuke tuinrand langs de verhoging van ons huis. Er waren behoorlijk wat plantjes uitgepoot van tevoren in Nederland. Wanneer de plantjes geplant zijn in onze Franse tuin wordt alles weer netjes afgedekt met een laagje schaafsel uit de werkplaats. Dit beschermd alles mooi tegen de nachtvorst en tegen uitdroging.

Ook de plek rondom de kastanjeboom wordt aangepakt. Dit is eigenlijk altijd al een rommeltje vanwege alle kleine struiken en kleine kastanjebomen die opschieten. Alles wordt schoongemaakt en we maken een mooie rand van natuursteen om een goede scheiding te maken tussen de tuin en het graspad langs het huis. We zijn heel erg blij met deze verbetering. Nogmaals, wanneer je naar je eigen prioriteiten lijst kijkt komen deze tuintjes natuurlijk nooit aan de beurt. Maar met het initiatief van Jos en Jacolien komt het dan toch ineens van de grond.

Onderhoud van de camping en de woonwagens.....

Wanneer het vakantie seizoen draait vinden we het allemaal erg fijn wanneer het goed weer is en de zon flink schijnt. Wij mensen vinden dat allemaal fijn, maar de verflagen aan de buitenkant van de woonwagens hebben daar toch een ander idee over. Op een flinke zonnige dag kunnen die verflagen wel een temperatuur van 60 graden halen. En dan kan je de inwerking van die hitte na een aantal seizoenen goed zien aan de buitenkant van de woonwagens. Het is dus echt de hoogste tijd om hier weer eens wat aan te gaan doen. We gaan dus vol goede moed aan de slag met de schuurmachine, borstel, rollers, grondverf en lak.

We kunnen gewoon niet zoveel tijd vrijmaken om de hele wagen in één keer af te maken. We zijn dus wel verplicht om het in etappes te doen. Dat is ook niet zo heel erg hoor. Schilderen is namelijk niet echt onze hobby. Maar wat moet gebeuren moet gebeuren. Stukje voor stukje zullen we de grote woonwagen “Roulotte” gaan voorzien van een nieuwe verflaag. Ook de kleuren zullen iets veranderen. Na een aantal jaren is het soms niet meer mogelijk om dezelfde kleuren te kopen als waar je ooit mee bent begonnen. Dus we kunnen dan wel goed zien hoever we zijn met het schilderwerk. Ik denk dat het nog wel even een tijdje gaat duren voor we helemaal rond zijn met ons schilderwerk. Wordt dus vervolgd.

De natuur explodeert rondom ons heen.....

Het is weer prachtig om te zien hoe de natuur in één keer weer helemaal tot leven komt. In de winter lijkt alles wel dood maar dan in een vrij korte periode komt alles ineens uit de winterslaap en bruist het van het leven om je heen. Prachtig om iedere ochtend je wandeling te maken. Wat dan in eerste instantie de kleur brengt zijn de vruchtenbomen. De perenbomen staan in de bloei en wanneer ik dan met de tractor voorbij rijd moet ik daar toch echt een foto van maken. En verderop staat de kweepeer ook in de bloei. Die bloemen zijn veel groter dan die van de gewone peren.

Onderin het dal kleurt het helemaal paars van de wilde hyacinten. De grond is bezaaid met deze bloemen en er ontstaat een tapijt van paars in het bos. Maar ook de paarse dovenetel en de sleutelbloemen zorgen weer voor een prachtig gekleurd weiland. Zo heeft ieder gedeelte van het landschap ineens zijn eigen kleur gekregen. De sleedoorn die gaat bloeien zorgt weer voor prachtige witte struiken die de randen van de weilanden nu mooi maken. In plaats van dat je de struiken vervelend vindt door hun stekels zijn ze nu de schoonheid van de heggen die de weilanden afscheiden.

En dan hebben we daar onze trots. De kastanjeboom voor ons huisje. En nu deze prachtige boom volop in het nieuwe blad zit en zijn wit-roze bloemen alle aandacht opeisen lijkt ons huisje alleen nog maar kleiner. De boom is op dit moment echt de blikvanger en niet alleen door zijn uiterlijk. De hele dag gonst het om en in de boom. Alle vliegende insecten hebben een onweerstaanbare drang om naar deze boom toe te gaan. Het is haast een oorverdovend lawaai van alle bijen die tijd te kort komen om alle bloemen te bezoeken en daarom in hele grote getale aanwezig zijn om ervoor te zorgen dat onze boom in de herfst weer heel veel kastanjes kan laten vallen.

Dan is er nog de kikkervijver. Onze eigen bron waar we water uithalen om de moestuin van voeding en water te voorzien. Nu in het voorjaar hebben de kikkers het enorm druk om zich te laten horen. Normaal maken ze echt niet zoveel herrie maar dat is nu even niet aan de orde. Ze doen dan ook met z’n allen ontzettend hun best om zoveel mogelijk herrie voort te brengen. Ook dit jaar zijn het er weer erg. En het lijkt ook wel of ze per jaar groter worden. Kikkers van meer dan 10 cm groot zijn geen uitzondering. En wanneer je nu op één van de zonnige voorjaarsdagen naar de vijver loopt liggen ze lekker op de blubberkant te warmen in de zon. En als zij dan vinden dat je te dichtbij komt springen ze met z’n allen tegelijk het water weer in. Dit is zo’n grappig gezicht. Ik kon het niet laten hier een filmpje van te maken. Kijkt u maar even mee…….

De moestuin gaat goed van start.....

In de vorige nieuwsbrief konden we u melden dat met de moestuin van start zijn gegaan. Het was een goed begin en het weer laat zich dan ook wel van de goede kant zien. We hebben deze maand veel zon gehad. Zelfs zoveel dat we ook heel veel hebben moeten gieten met het water uit onze vijver. Gelukkig hadden we de watervaten alweer helemaal gevuld en konden we naar hartenlust alle nieuwe plantjes voldoende water geven. Om te beginnen kan ik u het verschil laten zien van de sla aan het begin van deze maand en aan het einde van april.

We hebben de aardappels en de bonen in de grond zitten en we hebben een speciale “kraamkamer” gemaakt voor alle uitgezaaide plantjes die nu nog met een pril begin bezig zijn. De tomaten, de verschillende soorten kool, prei en niet te vergeten de echte Hollandse andijvie. Dit is erg onbekend in Frankrijk en daarom vinden we het ook wel leuk dat we nu veel plantjes hebben die een goed begin maken in onze “kraamkamer”.

Wat er een beetje uitschiet zijn de courgettes. Die groeien als gekken en die gaan dit weekend ook naar hun vaste plek in de moestuin. Daar verwachten we dan ook veel courgettes van voor de soep en de ratatouille. Wanneer we ons dan nog even omdraaien zien we de aardbeien. Ook die gaan als een trein. Er zit veel bloesem in en de eerste groene punten die de aardbeien moeten worden zitten er ook al in. Ik heb wel trek in een portie lekkere, verse aardbeien.

Woonwagen nummer drie gaat misschien toch van start.....

En dan hebben we nog een verrassing. Komt er misschien toch nog een vervolg op het verhaal van alle woonwagens? We hebben inmiddels twee woonwagens staan die we verhuren, de “Roulotte” en de “Cabane”. We hebben lang gezegd dat we het maken van deze woonwagens nu wel gezien hebben. Maar stiekem blijft er toch nog steeds een soort hoop dat we woonwagen drie gaan maken. Heel lang heeft deze kleine schaftkeet ergens tussen de bomen gestaan, maar toch begon het plan te ontstaan om deze te gaan slopen. Zo komt het stalen onderstel tevoorschijn waarop we wagen nummer drie kunnen gaan opbouwen.

Dan moet hij natuurlijk wel eerst uit de bomen getrokken worden. Dat is al een hele operatie op zich. Hij is inmiddels helemaal vastgegroeid. Maar met de bermmaaier, de heggenschaar en de kettingzaag krijgen we alles los. De oude kar kan na jaren weer is van zijn plaats getrokken worden. We zetten de kar eerst maar eens binnen in de schuur zodat we in ieder geval op een droge plek de boel uit elkaar kunnen gaan halen. Wanneer al het houtwerk dan weg is kunnen we gaan nadenken over de verdere toekomst van woonwagen nummer drie. Misschien dat het dus een vervolg gaat krijgen.

De geschiedenis van de woonwagen “Cabane”.....

De ribben van de wanden.....

De vorige keer lieten we zien dat we waren begonnen aan de balken die de wanden van de pipo-wagen moeten gaan dragen. De balken waren van tevoren al wit geschilderd en kunnen dan nu netjes pas gemaakt worden om de constructie van de wanden compleet te maken. In de houten vloer waren de nesten gefreesd waar de verticale palen in komen te staan. Wat het allemaal wel een stuk prettiger maakt is het feit dat de wagen lekker binnen kan staan in de schuur. Zo kunnen we tijdens de winter toch flink doorwerken aan de bouw van de wagen.

De vloer van deze zelfde schuur zorgt wel voor uitdagingen, deze is namelijk totaal niet waterpas. Het is dus onmogelijk om de wagen in aanbouw waterpas te zetten in de schuur. Nu moeten we de palen en de schoorconstructies dus op een andere manier netjes haaks en recht krijgen. Maar met wat geduld en nadenken komt dit natuurlijk weer goed, zoals uiteindelijk alles hier goed komt.

Het is wel een heel mooi gezicht om de hout constructie van de wanden nu ineens zo snel te zien groeien. Omdat we van tevoren de verbindingen gemaakt hebben en alles al hebben geschilderd, komt alles nu lekker snel op z'n plek terecht. De houten planken voor de wanden waren wit gelakt. Dus wanneer deze tegen de buitenkant van de wandconstructie geschroefd zijn is de binnenkant van de wagen eigenlijk al helemaal afgewerkt en klaar. Na alle voorbereidingen maken we nu even grote stappen. Nu is ook goed te zien dat we de wagen tot en met de wanden binnen in de schuur kunnen maken. Dan zijn de deuren nog net hoog genoeg om de wagen naar buiten te rijden. Wanneer hij dan buiten staat kunnen de dakdelen erop gezet worden.

Over het dak gesproken, ook daar maken we een begin aan. De spanten hebben we door onze vriend Anton in Nederland laten frezen op de CNC (computer-gestuurde) frees. Dat maakt het mogelijk om deze lastige vorm van de spanten goed te kunnen maken. Wat wijzelf nog moeten doen is de onderdelen nafrezen om het laatste stukje weg te halen en dan zijn alle onderdelen klaar om samen gevoegd te worden tot de dakspanten.

Het is een flinke lijmklus om alles met de deuvels op zijn plek te krijgen en de drie lagen van de spanten goed op elkaar te krijgen. Maar met wat geduld, veel lijm en heel veel lijmtangen kom je een heel eind. Dakspant voor dakspant ontstaat door deze lijmtruc. Netjes afwerken, schuren en dan ook in de witte lak. Het vergt veel voorbereiding, net als bij de wanden. Maar daarna kunnen we wel sneller de delen voor het dak maken.

De volgende keer gaan we weer verder met de bouw van deze prachtige vakantie-woonwagen. Inmiddels hebben hier al veel gasten hun vakantie in doorgebracht en krijgen we nog steeds veel lovende reacties over hun verblijf in deze woonwagen.

De “Beestenboel van Pascal”.....

Het voorjaar is ook bij Pascal los geslagen.....

Het is al weer een poos geleden dat wij een berichtje deelden vanuit de “Beestenboel” bij Pascal onze Belgische vriend. Het is nu natuurlijk weer de tijd voor de geboorte van de kuikentjes. We hebben weer met spanning afgewacht totdat de eieren in de broedmachine uit zouden komen. De eitjes liggen netjes gerangschikt in rijen op de metalen rekken. Hier omheen draaien dan wieken die ervoor zorgen dat de lucht goed circuleert. Dus vlak voordat de eieren uit gaan komen moeten die eieren uit de rekken op de onderste etage gelegd. Anders zou het niet goed gaan wanneer de kuikens uit het ei kruipen.

Daarna gaan de kuikens apart in de hokken met de rode lamp. Hier kunnen ze lekker tot rust komen, groeien, eten en drinken. En dat doen ze dan natuurlijk ook met z’n allen. En wanneer ze dan wat groter zijn kunnen ze in de hokken. Hier zijn ze dan ook weer veilig voor hun vijanden. Het is namelijk zo dat roofvogels erg verzot zijn op jonge kippen. Pascal heeft ook wel kippen buiten lopen die dan hun nest buiten maken. Wanneer er dan kuikentjes geboren worden gaat ook deze kip naar binnen voor hun eigen veiligheid. Dan zie je moeder kip heel trots met haar kroost heen en weer scharrelen door het hok.

De duiven doen ook hun best om jongen voort te brengen. Het is alleen wel even slikken wanneer je een duivenjong ziet zitten. Een kaal en puntig roze hoopje duif. Ik moet voor mijzelf eerlijk zeggen dat ik liever kijk naar de donzige kip kuikentjes.

]]><![CDATA[Nieuwsbrief april 2026]]>Wed, 01 Apr 2026 10:03:52 GMThttps://www.au-boutdumonde.com/nieuwsbrief/nieuwsbrief-april-2026

Pasen in Frankrijk.....

Waar komt het eieren zoeken nu vandaan.....

Het Paasfeest (“Pâques” in het Frans) wordt in Frankrijk op dezelfde manier gevierd als in Nederland. Een feest met familie en gezellig met elkaar eten. Veel verkeer op de weg van families die elkaar gaan bezoeken en samen het paasfeest gaan vieren. Maar waarom gaan we nu toch eieren zoeken op paasochtend? Want eieren en het Paasfeest zijn wel onlosmakelijk met elkaar verbonden. De eieren zijn natuurlijk bij uitstek het symbool van de vruchtbaarheid en het begin van nieuw leven. En het is natuurlijk al tijden lang zo dat er met Pasen heel veel eieren beschikbaar zijn.

Van oudsher werd er voor het Paasfeest een periode van vasten aangehouden. Dus een periode van weinig eten en dus ook geen eieren. Hierdoor kwam het dat er in de boerengezinnen een overschot ontstond aan eieren. Want juist in deze periode beginnen de kippen weer volop eieren te leggen. Om de eieren die niet gegeten werden te kunnen bewaren werden ze gekookt. En om ze dan dus te kunnen onderscheiden van de verse eieren werden de gekookte eieren gemerkt. Meestal waren er zoveel dat deze eieren verkocht moesten worden. En wie dan de mooiste merktekens op de eieren had staan verkocht de meeste. De rijken vonden het dan leuk om hun tafel te versieren met deze gemerkte en dus mooi versierde eieren. Zo is de traditie ontstaan van het eieren schilderen.

Nu wil wel het geval dat er in Frankrijk een andere manier is bedacht om de eieren verstopt te krijgen en dat de kinderen dus deze eieren moeten gaan zoeken. In Nederland worden eieren verstopt door de enige echte Paashaas, in Frankrijk is dat anders.

In de periode voor Paaszondag is er een stilte periode waarin de kerkklokken niet luiden. Het verhaal gaat dan dat deze klokken allemaal naar Rome vliegen om de paus te bezoeken. In Rome worden ze allemaal volgestopt met eieren en op hun vlucht terug naar de kerken verliezen ze er altijd wel een paar. Deze komen dan overal terecht en moeten dan opgezocht worden. Wanneer de kerkklokken dan gaan luiden op paasochtend betekent dat dus dat ze weer terug zijn van hun reis. Dit is gelijk het teken dat er hier en daar eieren moeten liggen. Daarom liggen er in de winkels ook veel kerkklokken van chocolade die gevuld zijn met chocolade eieren.

Wij wensen iedereen vanuit Frankrijk een mooi Paasfeest. Eieren zoeken is natuurlijk een mooie bezigheid. Of ze nou door de paashaas verstopt zijn of onderweg door kerkklokken verloren zijn dat doet er niet toe. Het zoeken is altijd leuk.

Kom je ook paaseieren zoeken.....

Virtueel eieren zoeken op “Au Bout du Monde”.....

Eerder in deze nieuwsbrief hebben we het al gehad over het zoeken van eieren. Ook wij hebben er een aantal verstopt liggen op het terrein en in de accommodaties van “Au Bout du Monde”. Ik heb er een mooie webpagina van gemaakt en daar kunt u via het openen van verschillende foto’s eieren gaan zoeken. We maken het u natuurlijk wel heel makkelijk. U kunt gewoon vanuit de luie stoel paaseieren zoeken in alle hoeken van “Au Bout du Monde”.

Ga via de onderstaande knop direct naar de juiste plek op de website en daar staat alles uitgelegd over het zoeken naar de eieren. Het kan natuurlijk zijn dat de Franse paashaas de eieren ook weer een beetje op dezelfde plekken heeft verstopt als een paar jaar geleden maar dat maakt niet zoveel uit. Het valt ook niet mee voor de paashaas om iedere keer weer nieuwe verstopplekken te bedenken.

Ik ga direct eieren zoeken.....

Ook hebben we de oplossingen op de website erbij gezet. Mocht je dus echt niet aan het goede aantal eieren komen kan je toch nog even spieken waar ze nu precies verstopt liggen. Veel succes met zoeken en bekijk dan meteen even snel alle mooie plekjes op het terrein van “Au Bout du Monde”.

De geschiedenis van de woonwagen “Cabane”.....

De fundering van de wagen.....

De geschiedenis van de “Cabane” gaat weer verder. De laatste keer dat we u iets vertelden over het ontstaan van de woonwagen zijn we gestopt bij de sloop van de oude schaftkeet. Het metalen onderstel was toen helemaal ontdaan van het oude houtwerk. We gaan helemaal vanaf onderaf beginnen met de nieuwbouw van deze 3-persoons woonwagen.

Als voorbereiding gaan we op zoek naar tweedehands deuren voor de woonwagen. Een aantal mooie hardhouten deuren vinden we op “le bon coin”. Daarmee ontstaat ook meteen het eerste probleem. De standaardmaat van de deuren in Frankrijk is hoog. Te hoog voor het uiterlijk van de wagen. Hij zou helemaal uit proportie zijn als we deze deuren zouden toepassen. En toch willen we deze deuren gebruiken. Een plan wordt dus gemaakt. Hier komen we later in het verhaal op terug.

Eerst moet het metalen onderstel breder gemaakt worden en de hele constructie moet verstevigd worden. Gelukkig komen onze goede vrienden Gerard en Dini uit Nederland ons een bezoek brengen. Gerard neemt zijn lasapparaat mee en gaat als een echte smid aan het werk met stalen profielen en lasdraden. Onder zijn professionele handen ontstaat een robuust onderstel voor de nieuwe “Cabane”. We kunnen er tevreden naar kijken.

Nu dit klaar is kan ik zelf weer verder. Maar dan met hout natuurlijk, dat is tenslotte mijn specialiteit. De draagconstructie voor de ondervloer komt goed op het stalen onderstel te steunen. Je kunt nu goed zien hoe groot de vloer van de woonwagen gaat worden. Nadat de balken op maat gemaakt zijn en de draagconstructie past, wordt het hout geïmpregneerd. Daarna komen de vloerplanken aan de beurt. Het ruwe hout moet natuurlijk eerst glad geschaafd worden en er moeten groeven in komen voor de verbinding van de totale ondervloer.

Nadat alles geïmpregneerd is kan de hele boel opgebouwd worden. In de groeven van de planken komen latjes die ervoor zorgen dat de planken netjes vlak blijven ten opzichte van elkaar. En wanneer de hele vloer er op zit is de afmeting van de beschikbare ruimte echt goed te zien. Het fundament is gelegd en we zijn er trots op.

Nu de constructievloer compleet is word het tijd voor de afwerkvloer. Hier hebben we inmiddels ook een goed plan voor bedacht. Eerst moet er een afwerkvloer van OSB platen op om alles goed glad te krijgen. Daarna werken we de vloer in zijn geheel af met marmoleum. Dat is nu een makkelijke klus. We plakken het en snijden alles wat uitsteekt af. Dat is natuurlijk een heel stuk gemakkelijke dan later vloerbedekking pas moeten maken als de wagen al klaar is. Het is een puik plan. We gaan dan ook meteen door met het maken van de gaten in de vloer voor de palenconstructie van de wanden. We freesen nesten in de vloer om de palen te plaatsen.

De palen voor de wandconstructie worden ook goed voorbereid. Alles wordt eerst op maat gemaakt en de verbindingen worden gemaakt in de werkplaats. Ook worden de palen al gelakt. Dus wanneer de staanders vast geschroefd worden op de wagen is alles klaar. En zo gaan we dus een voorzichtig begin maken met de wandconstructie van de woonwagen “Cabane”. We zijn helemaal blij met de detaillering van de hoekconstructies. Als oude meubelmaker denk je daar toch extra over na en wanneer dan alles in elkaar past ben je daar erg blij mee.

Werken aan het huis.....

Eindelijk de afwerking van de kopgevel.....

Misschien kunt u zich nog herinneren hoe ons huis eruit zag toen we het kochten. Eén grote ruïne. Alles moest gedaan worden en als eerste werd het dak aangepakt. In een later stadium kwam de volledig ingestorte kopgevel aan de beurt. Het heeft toen nog wel wat vakanties in Frankrijk geduurd voordat deze kopgevel weer een beetje in ere was hersteld. Bovenop oude natuurstenen die nog goed waren zijn we toen weer gaan bouwen met holle betonnen blokken. Deze natuurstenen zijn nog altijd zichtbaar.

Toen de gevel weer in de juiste vorm was moest het wel waterdicht gemaakt worden voor de toekomst. Dat heb ik toen samen met mijn zoon Jos gedaan. We hebben toen een tijdje samen in Frankrijk vertoefd. Eén van de klussen was toen het afsmeren van de kopgevel met cement. Dat is toen gelukt en het huis heeft dus heel lang deze afwerking gehad. De zijkant van het huis was wel netjes met de uiteindelijke geel/beige enduit afgewerkt maar de kopgevel was nooit zover afgekomen.

Maar daar is deze maand verandering in gekomen. Want Jos is met zijn gezin deze weken bij ons op “Au Bout du Monde”. En zij hadden het idee geopperd om de kopgevel na 15 jaar eens netjes te maken. Het afwerken was inmiddels ook wel een klus geworden waar ik behoorlijk tegenop zag. Maar met de hulp van Jos en Jacolien zijn we de kopgevel te lijf gegaan met de emmers geel/beige enduit. Het was best een flinke klus maar omdat het zonnetje de temperatuur lekker omhoog liet gaan was het een klus geworden die goed te doen was, met de zon op je rug en de enduit-emmer in je hand.

We hebben de cementmolen weer eens tevoorschijn gehaald om de enduit te draaien. We hebben de muur nu helemaal af kunnen werken tot aan de oude natuurstenen. Het enige dat nu nog moet gebeuren is het voegwerk tussen de oude natuurstenen afwerken. Ook dat is een tijdrovende klus, maar wel één die ik zelf kan oppakken wanneer de temperatuur weer eens wat hoger is geworden.
In de kopgevel zit ook nog een kozijn, voor licht in onze slaapkamer. Dit kozijn gaan we een keer wisselen en dan wordt ook de opening van het raam netjes afgewerkt met enduit. Dit is allemaal weer voor in de toekomst. Voor nu zijn we alweer helemaal blij met het resultaat. Het idee van Jos en Jacolien om deze klus aan te pakken is een fijne duw in de rug om alles weer eens verder aan te gaan pakken.

De moestuin en de tuin wordt aangepakt.....

Groene vingers op “Au Bout du Monde”.....

De maand april is natuurlijk ook de maand van de voorbereidingen voor de moestuin. We zijn er al een beetje mee gestart. We hadden bedacht dat het een goed idee zou zijn om een tuinhuisje neer te zetten om al het gereedschap eens netjes op te kunnen bergen. Normaal bleef al het gereedschap in weer en wind staan. Dat is zeker niet goed, maar als er niets anders is moet je wel. Maar met de komst van een heus tuinhuisje kan alles netjes droog binnen staan en blijf het gereedschap ook wat langer goed.

Ook het klaarmaken van alle bakken in de moestuin is al een klus op zich. Vorig jaar zijn we begonnen om gebruik te maken van zaagsel uit de werkplaats. Het Douglas grenen zaagsel is mooi zacht en zorgt op meerdere manieren voor de bescherming van de tuin. Het vocht wordt goed gereguleerd en de echte tuinaarde wordt dus niet erg droog of veel te nat. Ook de kou van de eventuele nachtvorst wordt opgevangen door het laagje zaagsel. Daarbij zorgt ook voor veel minder onkruid in de bakken. Ook wordt de tuinaarde zelf een stuk losser en dat is dan ook weer fijn. Ook dit jaar gebruiken we het zaagsel. Dit jaar willen we zelfs meer bakken voorzien van een laag zaagsel. Maar eerst moet al het onkruid van deze winter eruit. Dan wat mest erop en dan het zaagsel. En als het zaagsel dan uitgestrooid is ziet het er allemaal weer heel erg mooi uit. Klaar voor het nieuwe zaai- en oogstseizoen.

Een aantal dingen hebben we al wel in de tuin. We hebben slaplantjes gepoot. Die staan nu lekker in het zaagsel onder een plastic kap. Zo zijn ze beschermd tegen eventuele nachtvorst. Over een aantal weken kunnen we dus lekker Batavia-sla gaan plukken. Ook komen er al weer verschillende kruiden tevoorschijn in de tuin. De bieslook en de maggie-plant doen het al goed. Alle bieslook hebben we al afgesneden, gewassen, in stukjes gesneden en in de vriezer gedaan. Daarmee is de eerste oogst dus al gedaan.

De twee velden voor de aardappels zijn ook in orde gemaakt. Met de tuinfrees is alles netjes losgemaakt en zo kunnen we makkelijk de onkruidwortels eruit halen. De kleine pootaardappels zijn ook al voor een gedeelte in de grond gegaan. Nog even wachten met de volgende. En omdat de tuin al een beetje begint, moeten dus ook de watervaten gevuld worden. We kunnen nu dus de nieuwe toegang naar ons meertje gebruiken met de tractor. En na een middag pompen en transporteren zijn alle vaten gevuld met water uit het meertje. De chauffeur van de tractor had het er maar druk mee.

]]><![CDATA[Nieuwsbrief maart 2026]]>Fri, 27 Feb 2026 18:00:42 GMThttps://www.au-boutdumonde.com/nieuwsbrief/nieuwsbrief-maart-2026

Korstmos.....

De indicator van perfecte schone lucht.....

Wanneer ik tijdens mijn wandelingen om mij heen kijk zie ik hier zoveel verschillende soorten korstmossen. Het groeit werkelijk overal en in zoveel verschillende vormen en kleuren. Maar wat is er nu allemaal zo bijzonder aan de korstmossen in het algemeen? Het is natuurlijk een prachtige schimmel/mos. Dus ja…..wat is het nu eigenlijk. Het is een samensmelting van een mos en een schimmel. Dat maakt het al bijzonder maar daarbij is het ook een perfecte indicator van de samenstelling van de buitenlucht. Hoe schoner de buitenlucht hoe meer korstmossen er groeien. En hier rondom “Au Bout du Monde” groeien op werkelijk iedere boom, steen en struik wel korstmossen. De beste manier om te laten zien hoe schoon de lucht en de natuur hier is. Ik heb er een video van gemaakt zodat u er ook van kunt genieten.

Degene die hier wel het meest voorkomt is het eikenmos. Het groeit het liefst op zuurhoudende boomsoorten waarvan de eik dan wel de belangrijkste is. De naam zegt het natuurlijk al. Hier in Frankrijk is het wel een algemeen voorkomend korstmos. Het wordt zelfs verbouwd. Deze korstmos wordt door zijn pittige geur veel toegepast in parfums. Dit moet dan ook wel goed vermeld worden volgens de wet omdat het ook een stof is die voor veel allergische reacties kan zorgen. Wanneer je hier tussen de bomen loopt waar het veel groeit ruik je inderdaad deze geur. Zeker in de winter. En na een dag van harde wind vind je dus heel veel vlokken van de korstmossen op de grond.

Een ander bizar exemplaar van de korstmos is de soort die bekend staat onder de naam “trompet takmos”. Het lijkt wel een buitenaardse plant. Het zou zo geplaatst kunnen worden in een surrealistische weergave van een buitenaards landschap. Maar deze soort kom ik hier gewoon tegen wanneer ik mijn ochtendwandelingen maak. Ze groeien aan de zonzijde van de boomstammen van verschillende boomsoorten. Daar zijn ze niet zo kieskeurig in. Wel zijn ze enorm gevoelig voor de lucht samenstelling. Ze groeien alleen op plekken met hele schone lucht. Deze korstmossen worden ook in experimenten toegepast als indicator voor het aantonen van de schone lucht.

Wanneer je hier op camping “Au Bout du Monde” verblijft is het mogelijk om mee te lopen met de wandelingen die we in de ochtend en de avond doen. Wanneer je dan goed om je heen kijkt kan je jezelf echt verbazen over alle verschillende soorten korstmossen. Ook is het dan mogelijk om de gevallen plantjes, vlokken en takken met mos te verzamelen. Korstmossen zijn gewend aan een heel schaars dieet. Wanneer je ze laat drogen blijven ze precies hetzelfde. De kleur en vorm veranderen niet. Ze kunnen natuurlijk mooi toegepast worden in bloem- en kerststukken. En wanneer ze na jaren weer natgemaakt worden groeien ze gewoon weer verder. De groei van de korstmossen is ook niet echt schrikbarend. Over het algemeen groeien de takjes 1 tot 2 millimeter per jaar.

Er zijn honderden verschillende soorten korstmossen. Het is echt verbazingwekkend wanneer je hier rondloopt en daar eens goed op let. Het is echt aan te raden om af en toe eens mee te lopen met de wandelingen en je ogen dan goed de kost te geven, want wat heeft de natuur hier een hoop voor je in petto! Het enige dat je dan kan doen is je enorm verbazen over de schoonheid van deze kleine, prachtige struikjes die moeder natuur kan maken door algen en schimmels bij elkaar te brengen en daar deze korstmossen van te maken.

De geschiedenis van de woonwagen “Cabane”.....

Onze kennismaking met de rode schaftkeet.....

Op “Au Bout du Monde” is het mogelijk om je vakantie door te brengen in de woonwagen “Cabane”. Deze mooie complete manier van vakantie vieren in het Franse land heeft natuurlijk wel een geschiedenis. Het is zeker niet allemaal vanzelf gegaan. Daarom is het misschien wel leuk om de geschiedenis van deze woonwagen uitgebreid de revue te laten passeren. We hebben dit al eens gedaan maar ik vind het eigenlijk erg leuk om het nog eens te zien. Ik hoop u ook.

Het prille begin vindt plaats in de tijd dat we nog in Nederland woonden. En om precies te zijn in Rozenburg. Anton, een goede vriend van ons, weet van onze zoektocht naar oude schaftketen om pipowagens van te maken. Ineens belt hij op......”Ik weet een schaftkeet die hangt nu in de kraan om gesloopt te worden. Ik kan ze nog stoppen maar dan moeten jullie deze wagen wel willen”. En toen werden we in maart 2014 ineens eigenaar van deze rode keet. Een dag later is de keet in onze achtertuin terecht gekomen. Wat waren we trots op ons nieuwe bezit. Het maken van plannen kan gaan beginnen.

Het eerste wat moet gebeuren.......deze wagen moet naar Frankrijk. Dat is al een behoorlijke uitdaging maar ook daar komt een oplossing voor. De hulp komt vanuit de kennissenkring van de vriendengroep van onze zoon. Een vrachtwagenchauffeur wil ons graag helpen om met zijn vrachtwagen onze rode schaftkeet naar Frankrijk te brengen. Deze hulp nemen we dan ook meteen met beide handen aan en op deze manier kunnen we nog veel meer spullen direct mee verhuizen. En vlak voor het transport krijgen we nog een kleine schaftkeet. Ook die kan nog net mee met dit transport. Wanneer ik de metalen treeplank afslijp kan die precies mee op de dieplader. En zo gaat er een grote vrachtwagen met onze spullen op weg naar Frankrijk, met ons kleine volkswagenbusje er achteraan.

En zo kon het gebeuren dat er zomaar een oude schaftkeet vanuit Maasland via Rozenburg plotseling in Frankrijk staat. We hebben bij ons op het landgoed de keet een beetje aangekleed en hij heeft nog een aantal jaren dienst gedaan als logeer wagen voor diverse vrienden die langskwamen om ons te helpen. Het heeft nog tot 2019 geduurd voordat we aan de slag gingen met het maken van de nieuwe woonwagen “Cabane”. Samen met een oud-collega van het HMC-Rotterdam hebben we aan het eind van de zomer een flinke start gemaakt met de “Cabane”.

Het slopen hebben we zo voorzichtig mogelijk gedaan. Bijna al het materiaal dat uit de schaftkeet kwam hebben we bewaard zodat we het in het later stadium weer kunnen hergebruiken. Vooral het dak hebben we in één stuk kunnen opslaan. Dit willen we weer gaan gebruiken voor de derde woonwagen. De kleine blauwe schaftkeet die ook met het transport naar Frankrijk is gekomen zal ook een keer aan de beurt komen om te vernieuwen. Hier is het dak dan al voor klaar. Maar voor nu hebben we een kaal stalen onderstel waar we weer met vol enthousiasme gaan beginnen met de bouw van woonwagen 2.......de “Cabane”.

De dag van “Grootmoeder”.....

Een eerbetoon aan “Mami”.....

Vandaag is het 1 maart 2026 (de eerste zondag in maart). Dit is een belangrijke dag op de feestdagenkalender van Frankrijk. Vandaag is het namelijk “La fête des Grand’mères” (het feest van de oma’s). Deze dag is een eerbetoon aan alle oma’s (opa dag is op de eerste zondag in oktober).

De oorsprong van het feest is nog niet van zolang geleden. In Frankrijk is er een koffiemerk met de naam “le Café Grand’Mère” die deze viering eigenlijk als een commerciële uiting is begonnen. De officiële spelling van de naam van het Franse merk wordt dan ook aangehouden in de benaming van grootmoederdag, het “Fête des Grand'mères”. Het koffiemerk is inmiddels een onderdeel geworden van de Jacobs Douwe Egberts (JDE) groep. Dus wat dat betreft ligt er niets in de weg om deze grootmoederdag ook in Nederland te introduceren.

Uiteindelijk heeft het koffiemerk een beetje last gekregen van de reclame stunt uit 1987. Het feest zelf werd met open armen onthaald in de Franse samenleving en het werd een enorm succes. Daarnaast ontstond er natuurlijk ook de commerciële verkoop van allerlei spulletjes om de oma’s die dag eens een keertje goed te verwennen. Maar het koffiemerk die toch echt de starter van dit fenomeen is werd hiermee teveel over het hoofd gezien en niemand associeerde de koffie nog met grootmoederdag. Dus in 1999 trok het koffiemerk zich terug als de grootste sponsor van het feest. Maar inmiddels was er wel een officieel logo en een vereniging opgericht voor de “Grootmoeders Dag”.

Maar net als bij “Moederdag” en “Vaderdag” vindt ook “Grootmoederdag” heel veel bijval in de samenleving. Vooral ook op scholen worden er veel activiteiten georganiseerd voor deze gelegenheid. Er zijn ook allerlei grote, creatieve wedstrijden. Maar op de dag zelf gaat het toch vooral om oma eens goed in het zonnetje zetten met (zelfgemaakte) cadeautjes.

Nog even voor de duidelijkheid wil ik melden dat de benaming voor opa en oma hier in Frankrijk “Papi” en “Mami” is. Dus toen er een groot festival bedacht werd in 2011 voor de Grootmoederdag werd er de naam “Mamifestatie” of “Mamif” aan gegeven. Het festival staat helemaal in het teken van het familieleven met daarin een prominente plaats voor “Mami”. Hier is dan toch nog steeds een “Grand'Mère café” te vinden waar je nog steeds een kopje koffie kan halen van het merk koffie van de grondlegger van het hele “Grootmoederdag” idee.

Dus wens ik alle oma’s in Frankrijk maar ook zeker in Nederland een mooi “Fête des Grand'mères”.

Ons eigen meertje, maar dan vanaf de bodem.....

Onder water bekeken.....

Vorige maand hebben we het gehad over ons eigen meertje en de nieuwe toegang om water op te kunnen pompen. Maar wij willen u toch nog even wat anders laten zien. Wanneer we foto’s laten zien van het meertje zie je altijd de bovenkant van het water. Maar hoe ziet het er nu echt uit “in” het meertje zelf. Onder water dus. Ik heb inmiddels een waterdichte zak gekregen waar je de telefoon in kan doen en zo dus onderwater kan met de camera. Dit vergde wel wat oefenen voordat er wat leuke beelden tevoorschijn kwamen maar uiteindelijk is er wel een leuk filmpje uitgekomen. Het is een compilatie van alle pogingen om eens een keer een blik te werpen onder het wateroppervlak van ons eigen meertje.

Het water wordt nog steeds goed afgedekt met een laag kroos maar wanneer je daar doorheen bent is best wel mooi om eens te kijken. We hebben wel wat goudvissen zwemmen maar die heb ik niet kunnen ontdekken. Ook de bever is niet langsgekomen tijdens het filmen. Maar toch is het wel de moeite waard om eens een blik te werpen tussen alle waterplanten en stengels die op de bodem van het meertje groeien.

]]><![CDATA[Nieuwsbrief februari 2026]]>Sat, 31 Jan 2026 06:20:31 GMThttps://www.au-boutdumonde.com/nieuwsbrief/nieuwsbrief-februari-2026

De natuur van “Au Bout du Monde”.....

Op zoek naar reeën en de prachtige luchten.....

Wanneer je op “Au Bout du Monde” bent heb je naar alle kanten toe een prachtig uitzicht, over verschillende valleien. Aan de ene kant kijk je over de valleien van het departement de Creuse, een gedeelte van de provincie Limousin. Aan de andere kant kijk je het departement de Allier in, een gedeelte van de provincie Auvergne is. Wij zitten dus echt in het grensgebied van de departementen. Maar dat zal de reeën een zorg zijn. Die zoeken in de winter elkaar op om in groepen van een aantal dames met aan het hoofd één reebok deze winter door te komen. Door de mindere beschutting en de voedsel schaarste proberen ze in zulke groepen deze koude periode door te komen. En dat geeft ons dan weer de kans om op zoek te gaan naar deze groepen en ze goed te bekijken. Het blijft een prachtig gezicht om ze bezig te zien hun eten bij elkaar te scharrelen.

Ik heb er een video van gemaakt zodat u er ook van kunt genieten. Je kan dan ook goed zien dat ze in deze periode van het jaar echt in groepen leven. De natuur biedt nu natuurlijk geen goede beschutting. Door in een grotere groep de winter door te brengen kunnen de leden van een groep elkaar helpen. Zo is er altijd wel één ree dat goed oplet terwijl de anderen neer eten aan het zoeken zijn. Met het felle geblaf van de oplettende ree wordt de hele groep gewaarschuwd en gaat de hele boel snel op de vlucht.

Om de reeën te spotten moet je in de vroege ochtend of de late avond vlak voor de schemering op zoek gaan. Bijkomend voordeel is dat je tijdens de zoektocht naar de reeën ook volop kunt genieten van de natuur om je heen. Bijvoorbeeld van de prachtige luchten die te zien zijn vlak voor zonsondergang. Hier maak ik dan natuurlijk ook wat foto’s van. Wij hebben een aantal van deze foto’s voor u op een rijtje gezet. Dan is het gewoon mogelijk om vanuit uw luie stoel mee te kunnen genieten van de natuur hier bij ons op “Au Bout du Monde” in Frankrijk. We hebben ons best gedaan wat moois uit te zoeken voor deze nieuwsbrief. Ik hoop dat u het kunt waarderen.

Het is druk bij “Atelier du Bois”.....

De derde eikenhouten trap.....

Misschien kunt het zich nog herinneren; twee jaar geleden hebben we een opdracht gehad in een oude watermolen in de buurt van Chenerailles. Het ging toen over een trap die van een natuurstenen plateau naar de eerste verdieping liep. En vanaf die vloer kwam er een tweede trap in twee stukken die naar de tweede verdieping ging. Dat was een behoorlijke klus maar het was mooi om te doen.

Vorig jaar was de zolderverdieping ook klaar gemaakt en kon de derde trap ingemeten worden. Dat hebben we de afgelopen herfst gedaan. Afgelopen winter is de trap vervolgens gemaakt. Ook dit is weer een trap die in twee stukken via een houten bordes naar de zoldervloer gaat. We hebben weer goede mallen gemaakt om de trap zo precies mogelijk klaar te maken in de werkplaats. En wat deze klus helemaal mooi maakt is het hout dat we gekocht hebben.

We konden weer een complete stam eikenhout kopen. De boom heeft hier in de buurt gestaan. Al in 1985 is de boom gepakt, daarna is het hout opgelat en opgeslagen in een oude schuur niet ver bij ons vandaan waar wij deze stam ontdekte en hebben gekocht. De stam hebben we eerst in zijn geheel naar de werkplaats gehaald. Daarna moest natuurlijk is alles goed uitgezocht worden hoe we alles een beetje slim uit deze stam konden halen. Het is toch het mooist om deze trap echt helemaal vanaf het begin, dus de stam, te gaan maken tot een mooie complete afgewerkte eikenhouten trap.

Daarna konden we beginnen met het hout uit te zoeken, te schaven en op breedte aan elkaar te lijmen. Dit doen we dan wel op een speciale manier zodat het hout niet meer krom kan trekken. Daarna kan het opbouwen van de trap daadwerkelijk gaan beginnen. Net als bij de vorige trappen hadden de treden een mooi voor-profiel. Een mooie neus zodat de trede er niet zo massief uitziet. Dit maakt het infreezen van de treden in de trapboom (de zijkanten van de trap) wel wat lastiger. Maar gelukkig kun je dat wel overlaten aan de meubelmaker.

Alles wordt zoveel mogelijk op maat gemaakt zodat het eigenlijk in één keer goed past op de plek waar de trap moet komen. En dat kunnen we dan zien op het moment dat we gaan plaatsen. En als alles dan weer netjes past en de hele trap er helemaal goed uitziet en de klant dus weer helemaal tevreden is, zijn wij dat ook. En zo kunnen we weer tevreden terugkijken op een mooie opdracht in deze mooie oude watermolen. En we kunnen ons weer gaan opmaken voor de volgende trap…….dat wordt er één in Douglas. Voor je het weet zijn we ineens een trappenfabriek geworden.

Nieuwe kasten voor de gang.....

Naast alle opdrachten voor klanten zijn we ook weer eens voor onszelf bezig geweest in de werkplaats. We hebben onze tanden kunnen zetten in een garderobe kast voor onze eigen gang. Op de rommelmarkt kwamen we 4 oude deuren tegen die er wel wat verweerd uitzagen maar we vonden ze toch erg mooi. Deze hebben we gekocht en aan de hand daarvan hebben we een kast ontworpen die in de gang past en dus afgesloten gaat worden met deze oude deuren. Wij waren helemaal blij dat we deze deurtjes zomaar tegen het lijf liepen op de rommelmarkt.

Na wat puzzelen is het volgende idee uit de hoge hoed gekomen. De deurtjes waren niet zo heel hoog dus het idee was om de deuren dan wat hoger te plaatsen en er dan laden onder te doen. Achter de deuren komen roeden om de jassen op te hangen. Ook komt er een beetje diepteverschil in de kasten om de doorloop in de gang wat meer ruimte te geven. We beginnen dus met het maken van de achterwand van de kast. Dat zijn de oude vloerdelen die we over hadden van de grote woonwagen. De vloerdelen waren wat grof en vies. Na een flinke schuurbeurt maken we ze wit en nadat we ze een beetje door geschuurd hebben worden ze blank afgelakt. Deze delen gaan tegen de muur en dat wordt de achterwand van de kast.

De romp van de kast maken we van witte spaanplaat panelen die aan de voorkant weer netjes afgewerkt worden met massieve latten. Aan deze latten hangen we uiteindelijk de eiken deuren. Bovenop de kast komt er een houten luifel om de kasten mooi af te sluiten naar boven maar ook om ze als één kast te laten lijken. De luifel gaat helemaal mee met de vorm van de kast en verdwijnt dan in het gangetje naar het toilet en de badkamer. Het maken van de luifel is best wel een uitdaging omdat er in dit huis helemaal niets haaks en recht is. Maar juist dankzij de luifel lijkt het toch allemaal redelijk recht nu.

Als laatste komen de laden in de vakken. Ik heb geprobeerd om de fronten van de laden een beetje aan te laten sluiten met hun ornamenten bij de kastdeuren. Als laatste moesten de deuren schoongemaakt worden, kaal gemaakt en opnieuw op kleur gebracht worden. Ook de ladenfronten komen op kleur en alles wordt in de meubelwas gezet. Dan alles afwerken en de vloer komt er dan nog bij. Wij zijn helemaal blij met de kasten. Eindelijk is de gang een beetje opgeruimd en is het geen houtje-touwtje interieur meer.

Ontwerp gemaakt voor tuinpoort en hek.....

Zoals gezegd gaan de opdrachten flink door voor het “Atelier du Bois”. Eén van deze opdrachten is een serie van tuinpoorten in combinatie met twee tuinhekken. Voordat we een offerte kunnen maken beginnen we natuurlijk met het maken van een ontwerp. En zoals dat zo vaak gebeurd komt de inspiratie voor een mooi idee altijd op een moment dat je met hele andere dingen bezig bent. Ik was aan het werk in de werkplaats toen dit idee naar binnen viel in mijn hoofd. Ik heb ter plekke snel even een schetsje gemaakt op een stukje plaatmateriaal.

Naderhand heb ik dit natuurlijk netjes uitgewerkt en een nette presentatie gemaakt met wat aquarelverf. Het geheel gaat gemaakt worden in Douglas, zoals alles hier eigenlijk. De offerte was meteen ook gemaakt en de opdracht is binnen. Ik vind het zeker het leukst wanneer je iets maakt vanaf een idee dat even snel geschetst is, daarna netjes uitgewerkt en vervolgens bij iemand werkelijk geplaatst wordt. Dat is wat het werk hier in het atelier zo geweldig maakt. Je doet alles. Vanaf het eerste schetsje tot aan de realisatie en alles wat daar tussenin zit. En daarbij is dan ook nog geen enkele opdracht hetzelfde.

Het nieuwe vakantieseizoen 2026.....

Nieuwe datums en de nieuwe prijslijst.....

Nu het nieuwe jaar 2026 al weer een maand geleden van start is gegaan wordt het natuurlijk tijd om onze website ook weer even goed klaar te maken voor het nieuwe vakantieseizoen 2026. Inmiddels hebben we de beschikbaarheidskalenders weer helemaal bijgewerkt en kunt u weer goed zien op welke datums het goed uitkomt om uw vakantie op “Au Bout du Monde” te kunnen reserveren. Wij gaan alle deuren van de gîte, de woonwagens en de camping weer open doen vanaf zaterdag 30 mei. Aan het eind van september sluiten we deze deuren vervolgens weer. Wanneer u wilt kijken wat voor u handig uitkomt om een reservering te plaatsen kunt u in de kalenders kijken. De knop hieronder brengt u meteen op de goede plek op de website.

Kijk snel op de kalenders

Ook de prijslijsten zijn weer helemaal up-to-date. Ook deze kunt u bekijken op de website. Via de knop hieronder komt u ook meteen op de goede plek. Ook kunt u dan meteen reserveren of gewoon even contact opnemen om alle mogelijkheden door te nemen. We kunnen natuurlijk altijd rekening houden met persoonlijke wensen. We doen zo veel mogelijk ons best om u een geweldige vakantie te bezorgen.

Benieuwd naar de tarieven? Klik hier.....

Gekeken naar de afgelopen weken.....

De waterleiding in de kelder goed vorstvrij.....

Zelfs nu we al bijna 20 jaar rondlopen op “Au Bout du Monde” kom je er soms achter dat er nog altijd wat karweitjes zijn blijven liggen. De waterleiding in de kelder is zo’n karwei. We hadden ooit houten planken aan de keldermuur gemaakt om de waterleiding netjes langs te geleiden om ze dan vlak onder het dak het huis in te laten gaan. Dit is natuurlijk netjes voor elkaar gekomen in de jaren dat we hier alleen nog maar in de vakanties naartoe gingen om te klussen. Om alles in orde te krijgen om hier permanent te komen wonen. Maar de leidingen blijven natuurlijk wel open en bloot door de kelder lopen. Iets dat met strenge vorst toch een keer niet goed gaat.

Dus hebben we toch een keer de tijd genomen om het plan verder af te maken. Het idee was er al toen we de planken aan de muur maakte om de leidingen op de maken. Het zou een soort koker worden die met isolatie om de leidingen heen zou komen. En nu, na zoveel jaren, gaan we toch aan de slag. Eigenlijk is het vrij snel voor elkaar. En nu hebben we in ieder geval de zekerheid dat de leidingen niet kunnen bevriezen met eventuele strenge vorst. Ook nu zijn we weer blij mee dat we een klus die al een aantal jaren op onze “to-do-list” staat goed hebben afgemaakt.

De schoorsteen kap weer netjes schoon gebrand.....

De kachel brandt al weer een aardige poos. Vanaf begin oktober zijn we alweer regelmatig hout aan het sjouwen van het houthok naar binnen toe, naar de houtkachel. Heerlijk om de koude avonden weer lekker bij de warme kachel te zitten. Inmiddels moet de kachel al weer de hele dag en avond flink branden om de boel een beetje warm te houden. En dan komt ook weer het moment dat de kap van de schoorsteen weer even tussendoor schoon gemaakt moet worden. Het gaas wat om de kap heen zit als zogenaamde vonkenvanger slaat nogal snel dicht met roet. Daardoor wordt de trek in de schoorsteen wat minder op het moment dat de schoorsteen nog koud is in de ochtend en je de kachel wilt opstoken.

Eigenlijk is het schoonbranden zelf een karwei van misschien 2 uurtjes. Maar je ziet er eigenlijk altijd wel even tegenop. In de ochtend kan je de kachel niet opstoken dus is het koud in huis. Dan de ladder opzoeken in de werkplaats en tevoorschijn halen. Dan de klim-act om de kap naar beneden te halen. Schoonbranden met een grote brander, waarvoor je ook een gastank nodig hebt. Als alles schoon is moet je weer het dak op om de kap terug te plaatsen. Dan nog de trap, brander en gastank weer opruimen. Eindelijk kunnen we naar binnen om snel de kachel aan te steken.

Dan is het weer dubbel genieten om de goed brandende kachel flink op te stoken en lekker bij de kachel te kruipen terwijl het buiten nog steeds winter is.

Toch weer flink wat sneeuw in het begin van januari.....

En dan zitten we begin januari toch weer ineens midden in de sneeuw van de winter van het nieuwe jaar. Gelukkig is de schoorsteen kap goed schoon en kan de kachel flink loeien en het huis binnen lekker warm houden. Buiten ligt er echt een flinke laag sneeuw. De toon voor januari is gezet en het ziet er weer prachtig uit. Dit is dan natuurlijk ook wel “het” moment om naar buiten te gaan en wat foto’s te maken. Ik wil ze u dan ook niet onthouden natuurlijk.

De nieuwe katten moeten er wel even aan wennen maar dat doen ze toch wel behoorlijk snel. Of ze het nou echt leuk vinden kan ik niet helemaal duidelijk zien. Maar ze zijn wel goed zichtbaar in de witte sneeuw.

]]><![CDATA[Nieuwsbrief januari 2026]]>Sat, 03 Jan 2026 08:48:55 GMThttps://www.au-boutdumonde.com/nieuwsbrief/nieuwsbrief-januari-2026

De allerbeste wensen.....

Dat het een fantastisch jaar mag worden.....

Volgens de goede Franse gewoonte sturen we geen kerstwensen van tevoren maar een nieuwjaarswens wanneer alle feesten weer voorbij zijn. Iedereen is natuurlijk al helemaal volgeladen met wensen voor het nieuwe jaar. Nou……daar komen die van ons dan ook nog bij.

Wij wensen u een geweldig nieuwjaar 2026. Dat alle wensen maar uit mogen komen. Maar daar moeten we natuurlijk ook weer niet op gaan wachten. Want wensen die uit moeten komen daar moet aan gewerkt worden. Dus daar gaan we maar aan beginnen dan. Vertrouw op je eigen kunnen en begin met het uit laten komen van je wensen.

De overgang naar een nieuw jaar.....

Druk met de advent kalenders.....

Zoals ik u al vertelde bij de intro van de nieuwsbrief…….er is eigenlijk geen nieuwsbrief! Wij gaan eigenlijk nooit meer op vakantie naar een andere plek. Maar dit jaar hebben we de laatste weken van het jaar vakantie gevierd op “Au Bout du Monde”. Gewoon even rustig aan. Het was voor ons een mooie afsluiting van het jaar 2025. Op 1 december begon het al goed met een grote doos met cadeautjes. Onze kinderen hadden een adventsdoos verzorgd.

Dit hield in dat we iedere dag een cadeautje mochten uitpakken. Ook kregen dan de katten wat snoepjes uit hun eigen katten adventskalender. Ook was er iedere dag een onthulling uit de zaden adventskalender en ook even krassen op de kraskalender. En van al deze onthullingen maakten wij iedere dag een filmpje. Zo konden de kinderen en kleinkinderen meegenieten hoe deze “vloggende” opa en oma iedere dag genoten van de adventskalenders.

Zelfs nog een beetje kerstsneeuw.....

Even nog wat winterfoto’s.....

De laatste dagen van december waren best koud. We hebben zelfs nog een klein beetje sneeuw gehad. De ochtend van Eerste Kerstdag werden wij wakker in een witte wereld. Om het oude jaar goed af te sluiten en het nieuwe jaar mooi te beginnen willen wij u nog maar een keer trakteren op een mooie serie foto’s van de natuur rondom “Au Bout du Monde”. Zo in de winter is de natuur in volle rust, net als wij.

Maar in het komende nieuwe jaar komt alles ook weer tot leven en gaan we ons weer klaarmaken voor een nieuw vakantie seizoen. Er zijn al meerdere reserveringen gedaan voor het komend jaar. Dat is natuurlijk fijn. Wanneer u ook verzekerd wilt zijn van een mooie vakantie in de rust, de ruimte en de natuur van “Au Bout du Monde”……kijk dan nog even in de reserveringskalender en zet uw eigen vakantie vast zodat u zich geen zorgen meer hoeft te maken over een geweldige vakantie bij ons in de Creuse/Limousin.

]]>

Het jaarlijkse dorpsdiner.....

​Na twee jaar zitten we weer met elkaar aan tafel.....

De droogte is echt enorm.....

Het blijft moeilijk met water uit de kraan, put of vijver.....

Gekeken naar de afgelopen weken.....

We blijven nog even bezig met het kachelhout.....

We blijven nog steeds bezig met groente wecken.....

Nog even door met het kachelhout.....

Er wordt ook weer nieuw kachelhout gebracht .....

“Atelier du Bois” levert weer mooi werk af.....

We leveren houten tuinpoort en hekken.....

Kachel en schoorsteen schoonmaken.....

​De jaarlijkse klus om het warm te hebben in de winter.....

We hebben vooral vakantie gevierd.....

​Samen met de komst van onze dochter en haar gezin.....

De geschiedenis van de woonwagen “Cabane”.....

​Het eindresultaat.....

Gekeken naar de afgelopen weken.....

De kastanje boom is te vroeg.....

De hop is ineens weer zichtbaar in de tuin.....

Een begin aan de nieuwe kachelhout voorraad .....

De moestuin overleefd de hitte.....

Na de hittegolven gaat de moestuin van start.....

De natuurbranden blijven een probleem.....

We blijven opletten met de droogte.....

Hoelang gaat de nieuwsbrief nog door.....

Het einde van de info-stroom na zeven jaar.....

De droogte slaat genadeloos toe in Frankrijk.....

​De droogte wordt echt extreem.....

De geschiedenis van de woonwagen “Cabane”.....

​Nu de binnenkant afwerken.....

Gekeken naar de afgelopen weken.....

“Atelier du Bois” is weer druk.....

“Au Bout du Monde” zonder internet.....

Ondanks de droogte toch wat mirabellen.....

Vleermuizen in de werkplaats.....

De moestuin heeft het erg zwaar.....

We zijn super zuinig met water.....

Ons eigen afval water vangen we op voor de tuin.....

De zomer slaat genadeloos toe op “Au Bout du Monde”.....

​Een hittegolf met een record.....

De geschiedenis van de woonwagen “Cabane”.....

​De wagen kan naar buiten.....

Gekeken naar de afgelopen weken.....

De moestuin moet goed natgehouden worden.....

We krijgen de aardbeien niet aangegeten.....

Annette op de tractor.....

Ontmoeting met een ree.....

De voortgang van ons bomenbed.....

De hop laat weer van zich horen.....

Onze vaste voorjaars bewoner van de weilanden.....

Rommelmarkten in de omgeving van “Au Bout du Monde”.....

Het rommelmarkt seizoen is weer in volle gang.....

“Au Bout du Monde” is weer open.....

Het 10e seizoen.....

“Atelier du Bois” heeft het maar druk.....

​Weer een trap bouwen.....

De geschiedenis van de woonwagen “Cabane”.....

​We maken het dak klaar voor montage.....

Gekeken naar de afgelopen weken.....

De moestuin moet goed natgehouden worden.....

De nieuwe hemelwater afvoer.....

Het zwembad is weer open.....

De koeien om ons heen.....

De natuur direct om ons heen....

Kale heggen door dit kleine vlindertje.....

Hoe de meidoornstippelmot zich voortplant.....

De eerste dag van Mei, de “Lelietje-van-Dalen” dag.....

​De legende begint in de Limousin.....

Gekeken naar de afgelopen weken.....

Nieuwe tuintjes rondom ons huis.....

Onderhoud van de camping en de woonwagens.....

De natuur explodeert rondom ons heen.....

De moestuin gaat goed van start.....

Woonwagen nummer drie gaat misschien toch van start.....

De geschiedenis van de woonwagen “Cabane”.....

​De ribben van de wanden.....

De “Beestenboel van Pascal”.....

Het voorjaar is ook bij Pascal los geslagen.....

Pasen in Frankrijk.....

Na twee jaar zitten we weer met elkaar aan tafel.....

De jaarlijkse klus om het warm te hebben in de winter.....

Samen met de komst van onze dochter en haar gezin.....

Het eindresultaat.....

De droogte wordt echt extreem.....

Nu de binnenkant afwerken.....

Een hittegolf met een record.....

De wagen kan naar buiten.....

Weer een trap bouwen.....

We maken het dak klaar voor montage.....

De legende begint in de Limousin.....

De ribben van de wanden.....

De fundering van de wagen.....

Onze kennismaking met de rode schaftkeet.....