De droogte slaat genadeloos toe in Frankrijk.....De droogte wordt echt extreem.....Terwijl ik nu de nieuwsbrief aan het maken ben is de temperatuur een beetje dragelijker geworden. Rond de dertig graden is wel een beetje een normale temperatuur voor de zomers in midden Frankrijk. We kunnen dus even een beetje adem halen. Maar voor de laatste week van deze maand wordt inmiddels alweer de vierde hittegolf van dit jaar voorspeld. Heel Frankrijk houdt zijn adem in vanwege alle branden die woeden in het land. Het is zo spannend of er weer ergens branden ontstaan en hoe snel die geblust kunnen worden.
Nu ik alle tekst aan het typen ben is er een gigantische brand in de buurt van Bordeaux. Hier worden complete gebieden geëvacueerd en dat is dus echt een complete crisis. Wat wij er hier van merken is een zware rooklucht. De reuk is zwaar en de lucht is mistig blauw. En dat komt dan allemaal door een brand die 350 km verderop woedt. Dat moet wel een gigantische brand zijn. Het is echt allemaal onrealistisch om mee te maken. We volgen het Franse journaal op de voet om goed op de hoogte te blijven.
De beelden die we te zien krijgen zijn echt heel verontrustend. Veel mensen zijn op de vlucht voor het vuur en inmiddels zijn veel mensen zelfs hun huis kwijt. Het ministerie van Binnenlandse Zaken heeft nu officieel verklaard dat toeristen echt weg moeten blijven uit dit gebied. Ik weet nog wel een camping in midden Frankrijk die nog wat plek heeft. Op “Au Bout du Monde” kunnen wij nog wel wat mensen een onderdak geven.  De geschiedenis van de woonwagen “Cabane”.....Nu de binnenkant afwerken.....We duiken weer in de geschiedenis van het maken van de woonwagen “Cabane”. We hebben u de laatste keer het plaatsen van het dak laten zien. Het was een behoorlijke mijlpaal in het maken van deze tweede pipowoonwagen. We waren supertrots dat de wagen op zijn plekje kwam te staan en dat het complete dak gemonteerd kon worden. Het zijn natuurlijk altijd spannende momenten om te zien dat alles na een hele lange voorbereiding zo in elkaar gaat passen en dat je in een aantal dagen ineens zoveel zichtwerk kan maken. Ineens is het een complete woonwagen geworden.
Deze maand gaat de geschiedenis weer verder. We vervolgen het verhaal met het maken van het complete interieur. En om te beginnen pakken we de elektrische installatie aan. Er moet een elektrische aansluiting gemaakt worden. We beginnen dus met een kleine stoppenkast bij de deur. Van hieruit moeten alle stopcontacten en lichtpunten met de schakelaars verdeeld worden. Met de ervaring van de vorige woonwagen nog in het geheugen gaat het in deze wagen een stuk sneller. We weten nu precies hoe en wat we moeten doen en waar alle contacten gaan komen. Je zou haast zeggen dat er een professionele elektricien in de weer is geweest.
Het volgende dat aan de beurt komt is de keuken. Dit wordt weer een open keuken in de hoek van de ingang. Net als bij de grote woonwagen is het een complete keuken met een koelkast en een gaskookplaat. De keukenkastjes gaan we weer opzoeken op de zolder van de werkplaats. Shoppen in onze eigen voorraad blijft leuk, zeker wanneer je zoveel spullen hebt gekregen van iedereen en die netjes bewaard hebt op de zolder. Wanneer we dan iets gaan maken gaan we eerst op zolder kijken wat we tot onze beschikking hebben en daar gaan we het mee maken. Dus zo ook de keuken voor de “Cabane”.
Ook hebben we nog een stukje blauw marmoleum over van de vloer van de grote woonwagen en dat wordt dan weer de achterwand van deze keuken. Het kleurt wel heel mooi bij het wit en het oranje/roze van het Douglas hout. De bovenkastjes erbij en de keuken is klaar. Op naar het volgende.
 De slaapbank die in het woongedeelte staat is een oude Ikea slaapbank. Alleen is deze slaapbank 80 cm diep en ook nog uitschuifbaar tot een 2 persoonsbed. Dus dan wordt het 160 cm breed. Dat is te breed voor de ruimte van de woonwagen. We gaan hem dus vermaken tot 70 cm diep en wanneer hij dan uitgeschoven is wordt het een bed van 140 cm. Dat is een stuk beter maar natuurlijk wel weer wat meer werk. De matrassen die op dit bed lagen moeten vervolgens ook met 10 cm ingekort worden. Daar gaat Annette mee aan de slag.
En wanneer de naaimachine dan toch opgestart wordt kunnen de gordijntjes ook meteen gemaakt worden. Ook dit is blauw zodat het hele interieur een beetje bij elkaar gaat passen. Ook dit is weer een stofje die we gekregen hebben. Voor ons is het een sport om zoveel mogelijk materiaal te hergebruiken en zo de hele woonwagen in te richten.
Het ledikant in de slaapkamer is, net als de rest, ook een krijgertje. Maar wanneer hij geverfd is en aangekleed met een mooi dekbed met bijpassende kussens is het weer een lust voor het oog. Tenminste……dat vinden wij dan. Ook het tafeltje met de Thonet stoeltjes zijn hier hun tweede leven begonnen en doen goed dienst als ontbijt tafeltje.
Vanaf nu is de woonwagen “Cabane” in de verhuur gegaan. Hij was nog niet helemaal klaar maar zoals in vele gevallen was de bouw toch uitgelopen in de tijd. Dus de verhuur gaat van start terwijl we hem in een later stadium nog verder af gaan bouwen. We moeten nog een mooi terras maken. Dat zal niet zoveel later gebeuren, maar de eerste gasten kunnen natuurlijk niet wachten om hun intrek te nemen in de nieuwe “Cabane”. Dat moet dan even nog zonder terras.
Gekeken naar de afgelopen weken.....“Atelier du Bois” is weer druk.....Normaal doen we in de zomer niet zoveel in de werkplaats, maar dit jaar is dat toch anders. De agenda is aardig vol en om alle afspraken na te kunnen komen moet er toch wel het één en ander gedaan worden deze zomer. Ik zal u wat foto’s laten zien van het werk dat gestaag vorm krijgt in de werkplaats. Ik heb in de vorige nieuwsbrief al laten zien wat we nog moeten maken. Eerst komen de tuinpoorten aan de beurt. Ik laat u alvast wat foto’s zien van de voorbereidingen. In september gaan we alles plaatsen en dan kan ik u het eindresultaat laten zien. Wordt dus vervolgd. 
“Au Bout du Monde” zonder internet.....Het is volop zomer en de boeren hebben het al moeilijk genoeg met alle droogte. Maar ondanks dat is het graan wel rijp geworden. Niet zo groot en vol als andere jaren maar wel rijp genoeg om gemaaid en gedorst te worden. En daar komen dan de loonwerkers voor met hun grote machines. De combine was net klaar met het weiland vlak achter ons terrein toen de machine weer terugkwam over het tractor pad. Het past allemaal net. Maar toen………  De machine is groot en breed maar het gaat allemaal net. Alleen de antenne van de GPS van de combine is dan toch net even te hoog om onder de glasvezel kabel te rijden die in de telefoonpalen hangt. De kabel wordt helemaal door getrokken en de palen worden omver gehaald. Oei……
Onze telecom provider Bouygues wordt ingeschakeld en het gemeentehuis wordt ook ingeschakeld. Ik hoop dat het niet al te lang gaat duren voordat we weer kunnen genieten van de glasvezel maar voorlopig zitten we al een dikke 2 weken zonder. We moeten gewoon maar weer afwachten wanneer de reparatieploeg gaat arriveren. Ondanks de droogte toch wat mirabellen.....De afgelopen jaren hadden we weinig geluk met de mirabellen struik. Een jaar geleden kregen we ineens sneeuw toen deze volop in de bloei stond. Alle bloemetjes waren bevroren en dus afgevallen. Het jaar daarvoor ging het goed totdat we een enorme hagelbui en storm kregen en alle jonge, groene baby mirabellen op de grond vielen. Ook voor dit jaar hadden we, met alle droogte, weinig hoop dat onze struik iets zou doen. Maar wonderen bestaan dus toch nog echt. We hebben best een goede oogst van mirabellen. Ze zijn door de droogte wel wat kleiner en we moesten ze vanwege de hitte wel wat eerder plukken. Daardoor moesten ze rijp worden in een bak op het aanrecht. Als we hadden gewacht tot ze rijp aan de struik zouden zijn, zouden ze spontaan op de grond zijn gevallen en kapot zijn gegaan.
We hebben dus alles bij elkaar toch nog wat mirabellen gelei kunnen maken. Daar zijn we dan toch echt wel blij mee. Een extra cadeautje van moeder natuur. Vleermuizen in de werkplaats.....In de werkplaats moet ik de machines altijd goed afdekken voor de avond. Dat doen we al jaren. Wanneer het donker wordt vliegen er altijd talloze vleermuizen door de werkplaats en die laten hun poep gewoon vallen. Dit komt dan op de bladen van de machines terecht en geeft roestplekken. Dat wisten we al en dat gaat al jaren goed.
Maar deze maand kwam ik in de ochtend de werkplaats binnen en op klaarlichte dag zie ik een moeder vleermuis op de grond. Ze was een beetje onhandig aan het rommelen en ik kon zo wel even een leuke video maken. Maar wat bleek later…….er zat tussen de zeilen van de machines een kleine baby vleermuis. Ze was haar jong kwijt en er moest dus gezocht worden. In dit geval ging het om een grootoorvleermuis. Maar dat lijkt me wel duidelijk wanneer je naar de video's kijkt. Ik heb het jong op een rustig plekje van de zolder neer gelegd en even later zag ik toch weer dat de vleermuizen weer rustig ondersteboven hingen aan de spanten van het dak van de werkplaats.
De moestuin heeft het erg zwaar.....Met de hitte en de droogte is het voor de moestuin bijna geen doen om er een beetje leuk en florissant uit te zien. We proberen zoveel mogelijk water te geven, maar de tuin vindt al die hitte en droogte toch niet echt leuk. De bonen groeien heel langzaam en worden taai, de sla loopt aan alle kanten uit en wordt daardoor juist weer heel hard.
De tomaten hebben het wel redelijk naar hun zin in de zon en de courgettes doen ook flink hun best om er het beste van te maken. We hebben al een flinke pan courgettesoep kunnen maken. Over de aardappels zullen we het maar niet hebben. We halen nu minder uit de grond aan aardappels dan dat we er als poot aardappeltjes in hebben gestopt. Beetje jammer van alle energie. 
De paprika is echt mini-mini. Maar……..er komen paprika’s aan. Ik hoop dat het nog wat gaat worden. Ook met kleine paprika’s zijn we tevreden hoor.  We zijn super zuinig met water.....Ons eigen afval water vangen we op voor de tuin.....Dit hebben we al eens eerder gedaan dus we hebben er ervaring mee. We leven hier inmiddels met de hele strenge restricties met het gebruik van het kraanwater. Dit mag alleen gebruikt worden voor essentiële dingen en zeker niet om de tuin water te geven. Dus hier moeten we een andere oplossing voor bedenken. Nu het zo lastig wordt met de watervoorziening moet iedereen zijn steentje bijdragen om zuinig te zijn met het beschikbare water. En wij hebben het volgende bedacht.  Ons afval water uit de keuken en de badkamer gaat naar de septictank. Vanuit deze tank gaat het naar een biologisch filter en wanneer het daar uitkomt mogen wij het overhevelen in de natuur. Maar voor ik dat doe pompen wij het over naar een tijdelijke opvangtank. Deze laten we vollopen en dan komen we met de tractor en de watertank om het water vanuit deze opvang tank te transporteren naar de watervaten in de moestuin. We gebruiken dus ons eigen gefilterde afvalwater om de moestuin te voorzien van het nodige water.
Omdat het beschikbare water niet al te veel is moeten we dus duidelijke keuzes maken. We gebruiken wat meer water voor de moestuin en we gebruiken ook wat water om andere dingen wat water te kunnen geven. Het komt er dus de laatste tijd op neer dat we hier en daar wat water geven zodat de nieuwe boompjes en planten net niet dood gaan van de droogte. Groeien doen ze niet maar we hopen dat we ze zo de droge periode kunnen laten overleven.  We zijn wel heel trots dat we met dit water wel de mogelijkheid hebben om onze struiken met hortensia’s in leven te houden. Ze vinden de hitte en de droogte niet echt heel leuk maar we kunnen ze wel in leven houden. En gelukkig laten ze toch veel mooie bloemen zien.
2 评论
De zomer slaat genadeloos toe op “Au Bout du Monde”.....Een hittegolf met een record.....Het beheerst deze maand in heel Europa het nieuws en iedereen heeft het erover: de hitte. Afgelopen maand was het erg warm in Europa. Het zijn echt ongekende temperaturen, hier in “Les Trois Taillants” gaat de thermometer regelmatig over de grens van 40 graden heen. Dit is zelfs voor de doorgewinterde Fransen wel een tandje te hoog. Het leven in de Creuse valt een beetje stil. En dat is maar goed ook. Zeker in de middag kun je het beste zo weinig mogelijk doen.  Bronvermelding: Facebook account "Commune de Nouhant". We volgen alle goede raad op die vanuit de gemeente wordt gegeven. Zo vroeg mogelijk in de ochtend alles open om het huis weer een beetje af te laten koelen en daarna alles weer potdicht. Alles om de warmte niet naar binnen te laten komen.  Bronvermelding: Facebook account "Commune de Nouhant". De droogte duurt nu al een behoorlijk poos. Soms zie je wel wat regen en onweersbuien voorbij glijden maar die komen nooit boven ons hoofd. Hier in “Les Trois Taillants” is alles echt kurk- en kurkdroog. En dan komt er weer het volgende gevaar om de hoek kijken. Vanuit de gemeente komt het verbod om na de middag nog met machines de weilanden in te gaan, inclusief al het maaiwerk. Daarnaast komen er allerlei restricties op het (overmatig) gebruik van water, zowel water uit de kraan als het water uit putten, bronnen en rivieren. Dit alles is besloten door de Prefect van de Creuse. Iedereen is alert en heel gefocust op beginnende branden in bermen en weilanden. En zodra we dan ook iets ruiken gaan we meteen op onderzoek uit. Er was een behoorlijke brand die we roken. Nadat we direct in de auto op zoek gingen was het een grote brand op bijna 20 km afstand. Voor het zelfde geld is het vlak in de buurt. We moeten echt alert blijven.
Ondanks dat het tempo van het leven hier op “Au Bout du Monde” een beetje stilvalt heeft toch iedereen het op zijn eigen manier druk met de aanwezige hitte. Hoe zorgen we er bijvoorbeeld voor dat de moestuin niet helemaal opdroogt en doodgaat. We geven alles water uit de grote tanks, die gelukkig al eerder gevuld zijn, om ervoor te zorgen dat de boel overleeft. Groeien doet het niet maar we moeten wel zorgen dat het niet doodgaat. Ik hoop dat al ons werk niet voor niets is geweest. Voorlopig zien we nog niet direct een eind komen aan de hitte.  De geschiedenis van de woonwagen “Cabane”.....De wagen kan naar buiten.....Het verhaal van de “Cabane” gaat door. We waren gestopt bij het maken van de delen voor het dak. Die staan klaar om op de wagen getild te worden. Wat we hiervoor gaan maken is een speciale lift. We fabriceren een tijdelijke lift bovenop de aanhanger. Met wat houten balken, stalen poten en een takel met een staalkabel wordt het een gespecialiseerde “dakdelen-opschuif-takel”. De reden dat we dit alles op de aanhanger gemaakt hebben is denk ik duidelijk. Op deze manier kunnen we de hele aanhanger de werkplaats inrijden en daar het eerste dakdeel in de takel hangen. Dan kunnen we het in zijn geheel met de auto vervoeren naar waar de woonwagen klaarstaat.
Maar vergeten we dan niks?..........Eerst moet de “Cabane” zelf nog naar buiten. Maar voordat we dat gaan doen moeten eerst de kozijnen van de deuren erin. Dan kunnen de terrasdeuren en de entreedeur in ieder geval op zijn plek hangen. De hele wagen is zo hoog dat we hem eerst naar buiten moeten rijden voordat het dak erop kan. Anders kan hij niet meer door de schuurdeur. Dus als eerste stap moet de wagen voorzichtig naar buiten gereden worden. Het grote nadeel is wel dat de constructie van de wanden niet veel verband met elkaar hebben nu het dak er nog niet op zit. Dus alles moet heel voorzichtig. En zelfs dan zien we bij elke hobbel die we onderweg tegenkomen de wagen behoorlijk uit vorm gaan.
 De vierkante doos wat een woonwagen moet worden komt in uiteindelijk veilig en compleet op zijn plek terecht. En dan is het nog even goed puzzelen hoe die komt te staan. Wanneer hij eenmaal staat is dit zijn vaste plek geworden en kan die niet meer verzet worden. Nog een beetje heen en weren en dan hebben we het perfecte plekje gevonden. We hebben een aantal dagen mooi weer uit kunnen zoeken en we moeten dan dus direct verder met het plaatsen van het dak. Wanneer we ook nog even terugdenken naar deze periode van het bouwen van de wagen komt ook de gedachte van de Covid-pandemie weer naar boven. We moesten toen wachten voordat er weer een mogelijkheid was om materiaal te kopen voor het dak. Alle winkels waren dicht geweest voor een hele lange periode. Toen er eindelijk weer materiaal gekocht mocht worden zijn dat dus deze golfplaten en isolatie voor het woonwagen dak geworden.
 De auto met de aanhanger met het eerste dakdeel erop kan nu op zijn plek gereden worden en dan kan het takelwerk gaan beginnen. Zal alles werken zoals we het gedacht hebben? Het antwoord daarop is een duidelijke ja. De takel werkt zeker heel goed en in een dag tijd liggen de drie delen van het dak op zijn plek. Het middenstuk is nog open omdat we daar de koppeling mee moesten maken voor de twee einddelen. Dat klinkt misschien ingewikkeld maar dat valt wel mee. Dat middenstuk moet dus nog dicht gemaakt worden maar dat is redelijk snel voor elkaar. We hebben inmiddels ervaring in het maken van een woonwagen dak. Nu kunnen we dus wel een foto maken van een compleet dak vanuit de binnenkant van de wagen. Bovenop is er nog wel het één en ander te doen.
 Die paar dagen met droog weer hebben we echt nodig gehad. Want toen het dak compleet was moest er aan de bovenkant in zijn geheel isolatie op die weer afgedekt moet worden met plastic. Daar bovenop komen dan eindelijk de golfplaten die de afsluiting vormen van het dak. Het is natuurlijk weer een hele klus. Warm in de zon en veel klim- en klauterwerk. Maar alles komt weer netjes op zijn plaats en zo staat er ineens een tweede woonwagen op de landerijen van “Au Bout du Monde”. Omdat we alle kozijnen nog geplaatst hadden toen de wagen binnen stond kunnen we even snel de deuren erin hangen en de wagen is razendsnel wind- en waterdicht.
Iedere keer wanneer we dan weer een stap verder zijn kunnen we met een heel trots gevoel de dag weer afsluiten. Zo heb je dan weer veel dagen om trots op te zijn.  Gekeken naar de afgelopen weken.....De moestuin moet goed natgehouden worden.....De moestuin laat deze maand eigenlijk twee kanten van zichzelf zien. Eén kant die echt helemaal staat te verpieteren in de knallende zon en één kant die het wel redelijk doet met het water die het iedere avond krijgt. Het is echt wel een aanslag op je eigen energie verbruik om aan het einde van een snikhete dag nog de moestuin in te gaan om alles te voorzien van water. Maar we doen het natuurlijk wel. Er zijn best veel dingen die het redelijk goed overleven. Er is niets dat nu goed groeit, het zou al heel fijn zijn wanneer het de droogte gaat overleven. Wij doen in ieder geval ons best.
 De aardbeien planten die het zo goed hebben gedaan aan het begin van de afgelopen maand zijn nu eigenlijk niet meer herkenbaar. Alles is dor en droog geworden. Maar de oogst van de aardbeien zal ik zo nog even vertellen want dat was juist weer heel goed. Vandaar ook mijn uitspraak dat de moestuin duidelijk twee kanten heeft deze maand.  We krijgen de aardbeien niet aangegeten.....Aan het begin van de maand hadden we het enorm druk met het plukken van onze aardbeien oogst. Het ene na het andere volle vergiet kwam tevoorschijn uit de moestuin. Aardbeien bij het ontbijt, aardbeien als toetje en aardbeien als snack in de avond. En dan nog krijgen we het niet allemaal opgegeten. Dus er moet iets anders bedacht worden. We gaan aardbeien gelei maken die we in potjes kunnen bewaren. Koken, suiker erbij en in potjes doen, als laatste nog een etiket erop en zo kunnen we nog lang genieten van deze aardbeienoogst.
Maar niet alleen de aardbeien zijn er in overvloed, ook de kersenboom staat helemaal vol met prachtige rode kersen. Eigenlijk zijn het krieken, zurige kersen. Die zijn dus wel heel goed om kersen gelei van te maken. Dus nadat we alles geplukt hebben gaat ook dat in de pan om te koken en met voldoende suiker erbij zijn het ineens een stuk minder zure krieken. We vullen de potten met de gelei en doen ook daar een leuk etiketje op. We hebben dus keus uit verschillende smaken om de kwark bij het ontbijt een goede smaak te geven. 
  Annette op de tractor.....Onze oude tractor is echt wel iets waar ik trots op ben. Het is dan ook wel een soort van speeltje en het zorgt ook voor een hoop verlichting van veel zwaar werk. Alleen Annette heeft er nog nooit op gereden. Ze had het al een poosje in gedachten om eens een keer ons oude beestje uit te proberen. Even snel uitgelegd hoe alles werkt. Dat is natuurlijk niet heel ingewikkeld……en voordat je er erg in hebt rijdt ze de eerste rondjes met de rode Massy Fergusson. Het is wel een stoer gezicht om haar als een echte boerin zo te zien rijden op het landgoed, toch?  Ontmoeting met een ree.....Het is inmiddels al niet zo bijzonder meer, want tijdens mijn ochtendwandeling kom ik wel vaker reetjes tegen. Ook vossen, hazen, koereigers…..je ziet het allemaal om je heen. En zeker wanneer je helemaal alleen je wandelingetje maakt in alle stilte zie je veel. Deze keer liep ik een reetje tegen het lijf. Ik denk dat ze het niet helemaal goed in de gaten had dat ik er liep. Misschien kwam het wel door de warmte maar deze keer was de ree zo rustig aan de wandel dat ik alle tijd had om mijn telefoon te pakken en er een kleine video van te maken. Ik kan het natuurlijk niet laten om die aan u te laten zien. De voortgang van ons bomenbed.....Een aantal weken geleden hebben we een oud antiek metalen ledikant neergezet en daar een houten bodem in gemaakt. Hier verzamelen we alle nieuwe bomen en struiken die we proberen groot te laten worden. We noemen het dan ook maar het bomenbed. In alle potjes en emmertjes groeien veel nieuwe notenbomen, kersenbomen, blauweregen maar ook wat Paulownia’s. Eigenlijk alles wat er is komt van de bestaande bomen die bij ons staan. Het zijn allemaal zaailingen of stekjes. Maar ondanks de hitte zijn we blij met de plek van het bed. Het grootste gedeelte van de dag staat het een beetje in de schaduw. We doen ons best om wat leuke bomen te laten groeien. Iets wat hier best wel wat moeite kost. Maar de aanhouder wint.
De hop laat weer van zich horen.....Onze vaste voorjaars bewoner van de weilanden.....De hop horen we het hele voorjaar alweer roepen. Het in het Franse boerenland welbekende “hup-hup-hup” klinkt dagelijks. De vogel zelf zie je helaas maar zelden. Het is echt een prachtige vogel met zijn lange snavel en zijn grote kuif. Gelukkig kan je niet in de buurt komen van zijn nest want dat schijnt enorm te stinken. Daar zijn we dus niet per se heel nieuwsgierig naar. Maar wanneer hij dan ineens vlak voor de voordeur in de schaduw van de kastanjeboom op zijn gemak zoekt naar eten is het een koud kunstje om door het voordeur raampje een filmpje te maken. Een paar jaar geleden heb ik ook over de “hop” een artikel geschreven. Het is misschien wel leuk om dit artikel er nog eens even bij te halen. Het is ook zo’n prachtige vogel met zijn typische zang en geweldig verenpak. Het is weer de tijd van het jaar dat je het typische geluid over de weilanden hoort galmen. Soms drie keer of soms vier keer achter elkaar. Hoep, hoep, hoep. Het is echt iets dat bij het voorjaar hoort. De hop laat zijn geluid weer horen.  Het heeft voor ons best wel even geduurd voor we wisten wat voor een vogel het was. Maar zodra je kennis hebt gemaakt met deze “vreemde” vogel blijft hij voorgoed in je geheugen zitten. Zijn roodbruine kleur van het verenpak, zijn vleugels en zijn staart met brede zwart-witte strepen, zijn lange dunne snavel. Maar wat natuurlijk het meest opvalt is zijn zwart-gepunte kuif. Soms plat naar achteren maar soms ook mooi recht omhoog. Het is een prachtige vogel maar ondanks zijn schone uiterlijk is het een behoorlijke stinkerd. Deze stank verspreiden ze zelf maar ook de ophoping van mestafval in het nest zorgt voor stank. Dit is daarmee wel hun afweersysteem. Wanneer wij hem zien is hij meestal aan het zoeken naar eten. Dat doet hij in de grasvelden. Hij is dan op zoek naar wormen, slakken, spinnen en andere insecten. Ook een hagedis komt wel eens voor op het menu van de hop. Het is dan echt een bijzondere vogel om hem bezig te zien zijn dagelijkse kostje bij elkaar te zoeken.  In Nederland komt deze vogel haast niet meer voor maar hier in de rustige gebieden van Frankrijk word hij vaak waargenomen. Zijn roepgeluid is niet heel hard maar het geluid draagt wel heel ver over de weilanden. Zijn naam, die hij kreeg vanwege zijn geluid dat hij voorbrengt, is niet alleen in het Nederlands overgenomen. Vanwege zijn hoep, hoep, hoep heet hij dus “Hop” en in het Frans noemen ze deze vogel een “Huppe” [huub]  Het prachtige verenkleed van de hop is goed te zien wanneer hij voorbij vliegt. Je zult dan ook altijd opkijken. Het lijkt dan wel een wirwar van bewegingen van allerlei kleuren en zwart-wit. Dat hij in het voorjaar zo actief is heeft direct te maken met het nestelen van de hop. Hij heeft het druk om zijn gezin te voeden en groot te brengen. Verder in het jaar houd hij zich meer op de vlakte en zal je hem niet vaak meer tegenkomen. Op Youtube is er een prachtig filmpje van de hop. Dit kan natuurlijk niet overgeslagen worden bij dit verhaal. Rommelmarkten in de omgeving van “Au Bout du Monde”.....Het rommelmarkt seizoen is weer in volle gang.....Een vakantie op “Au Bout du Monde” kan natuurlijk niet zonder een rommelmarkt. Dit is onlosmakelijk met elkaar verbonden. Hier in de omgeving zijn er de hele zomer door altijd veel markten te vinden. Wij struinen deze markten altijd flink af om voorraad te bemachtigen voor ons eigen winkeltje en voor het winkeltje van Ria (de zus van Annette) in Nederland. Wij gaan daarom iedere zondag op pad. Maar ook op alle feestdagen kan je wel ergens wat markten vinden.
Op onze website heb ik een aparte pagina gemaakt met alle uitleg van de markten. Er zijn namelijk verschillende. De benaming is erg van belang wanneer jezelf op zoek bent naar iets speciaals. Deze pagina legt de verschillen uit. Ook kunt u dan op de knop van de markten agenda drukken en meteen zien of er nog markten te vinden zijn in de periode dat u hier op vakantie bent. Altijd handig om te weten. Wij wensen u alvast veel plezier met het zoeken naar de markten en alle oude spulletjes waar u misschien al jaren naar zoekt en dan ineens tegen het lijf loopt.
 |
AuteurBram en Annette Vroon eigenaren van Camping "Au Bout du Monde" voor een heerlijke rustige vakantie midden in de rust van de natuur en het authentieke Franse leven. 
Archieven
Juli 2026
Categorieën |
RSS-feed