Nieuwsbrief oktober 2026

Het jaarlijkse dorpsdiner.....

​Na twee jaar zitten we weer met elkaar aan tafel.....

​Het dorp Les Trois Taillants waar wij wonen is heel klein. Samen met de omringende gehuchten vormen we een soort van gemeenschap. Iedereen kent iedereen. Maar in het normale gaat iedereen zijn eigen gang. Er zijn natuurlijk ook veel mensen familie van elkaar. Vanuit de geschiedenis gingen de broers en zussen nooit ver uit de buurt wonen. Dat is hier net zo. Ouders, kinderen, neven, nichten of achterneven en nichten……het is allemaal wel een ergens met elkaar verbonden. Maar uiteindelijk woon je toch wel wat verder bij elkaar vandaan en je zal elkaar echt moeten opzoeken voor een ontmoeting. Daarom is er een aantal jaren geleden het plan geopperd door Pascal (onze Belgische vriend) om jaarlijks een buurt-diner te houden. 

​Sindsdien is er één keer per jaar het dorps-diner. Meestal ergens in september, nadat iedereen de drukke oogsttijd achter de rug heeft en iets meer tijd kan vrijmaken voor dit diner. We noemen het dan een “dorps”-diner maar het is voor iedereen die vanuit de omgeving deel uitmaakt van de samenleving van ons dorp. In zo’n kleine gemeenschap heb je natuurlijk iedereen nodig. Je weet nooit wanneer en waarvoor je elkaar net even nodig kan hebben. Daarom is het dus zo belangrijk om tijdens zo’n diner elkaar weer eens even goed te kunnen spreken. Vorig jaar was één van de vaste bezoekers en een echte oerbewoner van deze buurt overleden en de begrafenis was één dag voor het diner. Dat is toen geannuleerd. 

​Ook dit jaar is iedereen die echt deel uitmaakt van deze kleine samenleving weer uitgenodigd om te vieren dat we met elkaar deel uit mogen maken van dit kleine dorp en zijn omgeving. En dat gaat dan zeker op de echte Franse manier. Een goed aperitief en veel gebabbel. Hoe gaat het met de dieren, heeft jouw moestuin het goed gedaan, hoe gaat het op de camping. En afgelopen zomerseizoen heeft iedereen zo zijn eigen problemen gehad met de hitte en de droogte. Kortom, voldoende te bespreken. 

​Het buurt-diner is en blijft erg belangrijk voor het dorp en zijn omgeving. Het lijkt natuurlijk allemaal erg kneuterig maar het is hier van levensbelang om elkaar te blijven ontmoeten, elkaar te helpen en bij te staan. Voor ons is die kneuterigheid juist de reden waarom we zo verliefd geworden zijn op deze regio. Je bent dus echt onderdeel van het dorp en zijn leuke en minder leuke dingen wanneer je elkaar hier kunt ontmoeten. Dat maakt deze jaarlijkse bijeenkomst een heel belangrijk onderdeel van deze kleine samenleving is. En daarnaast is het eten natuurlijk erg lekker en de sfeer heel gezellig. Op naar het volgende jaar.

---

---

De droogte is echt enorm.....

Het blijft moeilijk met water uit de kraan, put of vijver.....

​De droogte hier in onze regio is echt niet normaal. De afgelopen maand zijn er nog steeds regelmatig natuurbranden. Ondanks dat je eigen alertheid vermindert gaan de branden nog steeds door. Ook de problemen met het water zijn nog lang niet opgelost. Wij zitten hier nog steeds in code rood met bijna de helft van Frankrijk daarbij. Dat betekent dat we nog steeds zuinig moeten zijn met water uit de kraan. Maar ook het water uit waterputten en meren mag niet gebruikt worden. Ook hebben wij onze vakantiegasten deze boodschap duidelijk meegegeven. We hebben een speciale bladzijde gemaakt voor in ons info boekje dat alle gasten krijgen. En wanneer we met z’n allen hier rekening mee houden kunnen we heel wat water besparen. 

​Maar de droogte heeft niet alleen zijn uitwerking op ons watergebruik. De boeren in onze regio hebben het momenteel ook loodzwaar. Het is niet alleen lastig om de veestapel te voorzien van voldoende water, ook de normale voeding is moeilijk. Normaal verbouwen de boeren graan, mais en gras om de veestapel eten te geven. Deze oogsten zijn allemaal mislukt en dat geeft een enorm probleem. De koeien eten inmiddels al de wintervoorraad. Omdat er in heel Frankrijk een tekort aan hooi is ontstaan kan er ook niets bijgekocht worden. Daarom worden er momenteel veel koeien verkocht aan de slachterijen omdat er voor de komende winter niet voldoende voedsel is. Het is op dit moment echt zwaar voor hen.

​Ik wil er eigenlijk maar mee zeggen dat onze zorgen over de droogte en de hitte veel meer gevolgen hebben wanneer je verder om je heen kijkt. Wij doen in ieder geval ons best met het water. Ons eigen afvalwater gebruiken we om de moestuin en sommige planten vochtig te houden. We moeten ook duidelijke keuzes maken welke boompjes of planten wel water krijgen en welke niet. Er is gewoon niet genoeg. En zelfs alles dat wel af en toe een beetje water krijgt ziet er niet al te tof uit. Met het water dat het krijgt moet het overleven en niet uitbundig bloeien en groeien. Er kwam ook nog een bericht van het syndicaat van het waterschap. Die kunnen nog geen zekerheid geven over de continuïteit van het kraanwater voor de komende weken. En dan kan ik toch best erg boos worden wanneer je ziet dat er dan toch nog mensen zijn die het besproeien van hun gazon belangrijker vinden dan het feit of er straks nog wel voldoende water uit de kraan kan komen.

---

---

Gekeken naar de afgelopen weken.....

We blijven nog even bezig met het kachelhout.....

​De afgelopen zomer hadden we al een goed begin gemaakt met het zagen van het kachelhout voor de komende winter. Dat was wel nodig omdat we ook weer wat nieuw hout hadden besteld. De houthakker waar we altijd ons kachelhout bestellen had afgesproken dat hij eind juli of begin augustus zou komen met het nieuwe kachelhout. We waren dus wel verplicht om ervoor te zorgen dat er plek gemaakt zou worden om dit nieuwe hout neer te leggen. En dat hebben we toen gedaan. 

​Maar we hebben ook nog veel grote stukken boomstam liggen. Dit kwam allemaal van een enorme grote omgewaaide es die bij ons op het terrein stond. Ik zeg inderdaad stond, want hij ligt nu op het grasveld. Ik heb geprobeerd hier wat stukken van te zagen. Deze stukken moeten nu nog gekloofd worden tot stukjes die dan ook daadwerkelijk in de kachel passen. We hebben een enthousiaste camping gast die gewend is hout te kloven met een mechanische klover. Hij beloofde om een begin te maken met het kloven van deze grote bonken hout. En hij heeft zich aan zijn belofte gehouden. Joop is een aantal dagen flink bezig geweest met het kloven. Ria zijn vrouw zorgde dan weer dat alle kloof splinters in zakken kwamen en dat het gekloofde hout netjes opgestapeld werd. Hier worden dan toch weer helemaal blij van. 

---

We blijven nog steeds bezig met groente wecken.....

​We hebben al veel laten zien van alles wat in de groentetuin groeit. We maken veel groente in. We maken voornamelijk een tomatensaus met courgette, uiten, paprika, prei en veel kruiden. Allemaal uit eigen tuin……en dat geeft toch echt wel een kick moet ik zeggen. We hebben er dit jaar wel veel energie in moeten steken maar uiteindelijk gaat de groentetuin na een moeilijke zomer toch volop groenten geven. 

​We kunnen het bijna niet bijhouden met plukken, schoonmaken en koken. We kwamen zelfs op een punt dat de voorraad weckpotten op was. Gelukkig hebben we op de rommelmarkt nog een behoorlijke hoeveelheid kunnen kopen. Dat was fijn want diezelfde dag zijn we weer in een rap tempo verder gegaan met het vullen van deze lege weckpotten. Maar natuurlijk eerst de potten heel goed schoonmaken. Saus klaarmaken en in de potten en dan de boel goed afsluiten en steriliseren in de ketel. 

​De kast in de kelder wordt steeds voller met alle groente. Wij komen de winter wel weer door. Deze tomatensaus kan je namelijk voor van alles gebruiken. Je kan er pasta gerechten van maken. Je kan het ook op een pizzabodem leggen en bakken in de oven. Dan kan je het ook gewoon eten als ratatouille maar je kan er ook gewoon een lekkere tomatensoep van maken. En met een beetje fantasie denk ik dat we nog wel wat kunnen bedenken. 

---

Nog even door met het kachelhout.....

​Nadat de grote bonken hout die van de omgevallen es kwamen gekloofd waren moest ikzelf nog even verder om het hout hok zover vol te krijgen dat we weer voldoende voorraad hadden om de winter door te komen. Dat was gewoon weer normaal hout van 1 meter lang halen van de stapels en dit afkorten en wat dan nog gekloofd moet worden gaat via de kloofmachine dan uiteindelijk het hout hok in. Netjes opgestapeld.

​Nu ik weer veel moest afkorten heb ik mijn nieuwe kettingzaag uitgeprobeerd. Op de rommelmarkt heb ik voor heel weinig een echte Stihl elektrische kettingzaag op de kop getikt. De kettingen die erbij zaten waren wel bot, maar daar kan ik natuurlijk iets aan doen. Uiteindelijk deed de “nieuwe” kettingzaag het uitstekend en dat was bijzonder handig. Wanneer je in je eentje aan het afkorten bent moet je steeds je zaag neerleggen om nieuwe hout te pakken en het gezaagde hout op de stapel gooien. Een motorzaag moet je dan steeds draaiend wegleggen. Deze elektrische is dan zeker veel handiger. Iets minder krachtig maar daar wen je ook wel weer aan. 

​Het hele hout hok is weer mooi gevuld. Niet helemaal tot aan de nok maar dit kwam zo uit met de stapels hout die we hier hebben liggen om te drogen. En ik denk dat we meer dan genoeg hebben om de winter door te komen. En mocht het niet het geval zijn dan moet er even snel een beetje extra hout bij gezaagd worden. Maar daar ga ik zeker niet vanuit.

---

Er wordt ook weer nieuw kachelhout gebracht .....

​Zoals ik al eerder meldde zou de houthakker nieuw kachelhout komen brengen. Eerst zou dat eind juli zijn. Maar we wonen hier natuurlijk wel in Frankrijk en dan moet je niet te streng zijn met de afspraken die gemaakt worden. Ze veranderen nog al eens. Zo ook deze. Onze vaste houtleverancier kreeg het niet meer voor elkaar voordat hij op vakantie ging. Dus het werd over zijn vakantie heen getild.

​Maar dan is er in september toch ineens een zaterdagochtend waarop de houthakker met zijn tractor ons terrein op komt rijden om twaalf “stere” eikenhout te brengen. Hij is helemaal trots want hij heeft een goede investering gedaan. Hij heeft een nieuwe aanhanger om boomstammen te vervoeren. Ook zit er dan een hydraulische kraan op waar hij de stammen mee kan laden en lossen. Hiermee kun je niet alleen complete stammen vervoeren, ook kant en klare pakken hout van één meter lang kan deze kraan optillen. Deze zijn dan met een touw bij elkaar gebonden en dat is dan precies één “stere”. 

​Hij kon nu met de kraan keurig netjes alle “ballots” op hun plek leggen zonder dat het hout los gestort moet worden. Helemaal netjes wordt alles op zijn plek gelegd. We kunnen het zo nog een tijdje laten liggen. We gaan het dan weer netjes weg stapelen wanneer we daar de tijd voor hebben. Ik denk zomaar dat het nog wel eventjes blijft liggen waar het ligt. 

---

---

“Atelier du Bois” levert weer mooi werk af.....

We leveren houten tuinpoort en hekken.....

​We hebben al een keertje een tipje van de sluier opgelicht over het werk waar we mee bezig zijn in de werkplaats van “Atelier du Bois”. Het gaat deze keer over het maken van een grote toegangspoort voor een tuin. Daarbij moeten dan ook in dezelfde stijl twee tuindeuren. Als eerste maken we natuurlijk de tekeningen met daarbij een offerte. We gaan natuurlijk pas aan de slag wanneer iedereen het eens is met alle afspraken voor het maken van deze poorten. 

​In eerste instantie waren de poorten getoogd. Dit is in een later stadium toch anders geworden. De eerste presentatie tekening had deze togen nog maar de poorten zijn toch gewoon recht geworden. De uiteindelijke maattekeningen laten dit zien. We kunnen dus aan de slag met de voorbereidingen om het hout uit te gaan zoeken en te gaan bewerken. Eerst moet er veel lijmwerk gaan gebeuren. Het raamwerk van de poorten maken we met grote-pen-en gat verbindingen. Het vergt allemaal veel handwerk maar daar is “Atelier du Bois” juist heel goed in. 

​De panelen die in de poorten komen maken we niet zomaar van massief hout. Dit zou teveel problemen gaan geven met het uitzetten en krimpen van het hout. De kern van het paneel wordt een watervast multiplex dat aan twee kanten wordt afgewerkt met dunne deeltjes van massief Douglas. De hele poorten worden natuurlijk ook van dit Douglas gemaakt.

​De panelen worden flexibel gemonteerd in de poorten. Zo kan alles toch wat bewegen wanneer de winter zorgt voor uitzetting van het hout en de zomer zorgt voor krimping. De afwerking is weer rustiek. Dit doen we eigenlijk altijd. Het geeft een mooi uiterlijk wat goed past bij oudere huizen hier in Frankrijk. Alles wat mooi glad en strak is valt toch echt wel uit de toon hier. Dus wij doen dat anders. 

​Voor het plaatsen hadden we zeker goed droog weer. We hebben hier in Frankrijk een voorjaar, zomer en najaar met geen drupje regen. Daar hoeven we ons dus geen zorgen over te maken op de dag van het plaatsen. Alles wordt netjes afgehangen met zwart hang en sluitwerk. Dit geeft een mooi stoer uiterlijk. Wij zijn uiteindelijk trots op ons werk dat we hebben kunnen leveren en de klant is ook helemaal blij met het resultaat. Zij heeft een filmpje gemaakt voor en na het plaatsen van de nieuwe poorten. Ook is zij nog aan de slag gegaan met de lijnolie. Toen de poorten twee maal in de olie zijn gezet heeft zij nog een filmpje gemaakt. Het eindresultaat mag er zijn. Wij trots en de klant heel tevreden. Wat willen we nog meer. 

---

---

Kachel en schoorsteen schoonmaken.....

​De jaarlijkse klus om het warm te hebben in de winter.....

​Wanneer je hier in Frankrijk woont, een behoorlijk eind van de bewoonde wereld vandaan, dan moet je goed zorgen voor de warmte die je nodig hebt in de winter. Er zijn geen voorzieningen die voldoende gas bij je brengen. En een elektrische kachel moet op elektriciteit werken. Het elektriciteitsnet is hier best gevoelig voor storingen vanwege het feit dat alle kabels boven de grond gaan. Wij hebben dus gekozen om zo zelfstandig mogelijk te zijn. Daarom hebben wij ervoor gekozen een goede houtkachel in de woonkamer te zetten. Deze ene kachel verwarmt ons hele huis in de winter. We moeten daarom goed voorbereid zijn voor de winter. En dan komt de jaarlijkse klus al snel om de hoek kijken. Elk jaar moeten we de schoorsteen schoonmaken, zodat er geen brand kan ontstaan in de schoorsteen vanwege een teveel aan roet of creosoot. Dat zijn de glanzende stukken hard geworden roet die enorm vastgeplakt kunnen zitten. Het roet dat in de schoorsteen zit ziet er bij ons eigenlijk uit als een zwart poeder. Dat komt omdat we goed gedroogd hout verbranden in de winter.

​Maar omdat alles goed moet werken tijdens de winter is het van belang dat alles goed schoon is voordat het stookseizoen begint. Dus ieder jaar gaan we het dak op. Om te beginnen halen we de hoed van de pijp af. Deze is altijd goed vol met aangekoekt roet en creosoot. De hoed is afgezet met gaas om ervoor te zorgen dat er geen brandende vonken weg kunnen schieten. Maar het schoonmaken is daardoor ook lastig. We doen dit dan ook met een grote brander. Die kan overal bijkomen en verbrand alle roetdeeltjes, in alle hoekjes en gaatjes.

​Daarna gaan we vanaf de bovenkant zorgen dat het rookkanaal schoongeborsteld wordt. Door de speciale borstels die we hebben kunnen we door het rookkanaal. Halverwege verandert de diameter van het kanaal en moet er dus een andere borstel op. Om goed bij de schoorsteen te komen hebben we ook een speciale dakladder. Die ligt direct op het pannendak en hij blijft liggen doordat er een grote haak over de nok zit. 

​Als het werk buiten klaar is kan alles weer opgeruimd worden van het dak en gaan we binnen verder. Alle roet is door het vegen van het rookkanaal onderin de stalen rookbuis gezakt. We gaan dus binnen deze buis openmaken en al het roet eruit zuigen met de as stofzuiger. Daarna moet ook het laatste stuk buis dat op de kachel staat schoongemaakt worden. En dan is het hele rookkanaal weer schoon. Tijd om de kachel zelf aan te gaan pakken. 

​Alle losse gietstalen onderdelen van de kachel halen we los en buiten in het gras gaan we alles netjes schoonmaken. Eerst borstelen we alles los met de staalborstel, dan blazen we alles schoon en als laatste komt de mooiste klus van allemaal. We nemen dan de pot met zwarte kachel was. Alle gietstalen onderdelen worden netjes gepoetst. Alles wordt weer strak zwart. Dat geeft dan even snel een heel mooi resultaat en het is het onderhoud voor het gietstaal. Ook de ruitjes van de kachel worden schoon gepoetst. En na een dag van vegen, borstelen, poetsen en dak klimmen zijn we weer helemaal tevreden wanneer we zo naar onze schone kachel kijken. Nu wachten totdat we hem voor de eerste keer gaan laten branden. Voorlopig is het nog volop warm dus het duurt nog even. Maar hij staat er in ieder geval vast helemaal klaar voor. 

---

---