We hebben vooral vakantie gevierd.....Samen met de komst van onze dochter en haar gezin.....Vanaf de eerste week van Augustus kwamen onze dochter, schoonzoon en kleinzoon voor 3 weken op vakantie. Wij hadden ons dus voorgenomen om deze tijd ook eens vakantie te nemen. Dus al ons werk lag een beetje stil, inclusief het werk in de werkplaats. Daarbij waren er ook weinig andere gasten in onze accommodaties. We hebben dus volop kunnen genieten van elkaar en van de vrije dagen. Het is natuurlijk fijn wanneer je kinderen op vakantie komen. Je hebt dan eens even flink de tijd om bij te kletsen. En voor een opa en oma is het dan natuurlijk ook fijn om tijd te kunnen besteden met je kleinkinderen, in dit geval met onze kleinzoon Luca. Hij vindt het gelukkig ook fijn om stoere en minder stoere karweitjes te doen met opa, zoals met de tractor water pompen voor de moestuin of vuilnis naar de container brengen op de quad. De katten hebben er ook een goede verzorger bij deze tijd. In de ochtend wanneer iedereen nog slaapt samen gaan wandelen is natuurlijk ook leuk. Alleen wanneer je dan in je pyjama naar beneden komt en we heel zachtjes het huis uit willen moet je iets bedenken om aan te doen. En wanneer dan alleen het vest van opa een optie is dan doen we dat dus maar. Het werden leuke wandelingen. Dit jaar krijgt het quad-rijden weer een andere dementie. Vroeger was meerijden al stoer, tegenwoordig hoort het starten/stoppen, gasgeven en remmen ook al bij de skills. Opa zit er nog voor de show bij, achterop de quad. Maar dat zal ook niet zo lang meer duren. Meneer had een hele lijst gemaakt, waar hij zelf op had geschreven wat er deze vakantie moet gaan gebeuren. Met stip bovenaan staat iedere dag zwemmen in het zwembad met opa. Af en toe mochten gelukkig papa en mama ook mee. Vorige jaren was het nog spartelen en spetteren met een zwemband aan. Dit jaar werd er meer onderwater gezwommen dan boven water. Met alle ringen en vissen die opgedoken moesten worden was het iedere dag een feest. Soms koud maar met de temperaturen van deze zomer was de watertemperatuur ook prima. We hadden een keer het idee om de telefoon in een waterdichte verpakking mee te nemen het water in. Dat is gebeurd, en dus hebben we zelfs een film van gemaakt van al het zwemmen onder water. Helpen met kachelhout maken voor de winter en groente plukken in de moestuin, Luca was overal bij. We hebben genoten van elkaar. En toen er na 3 weken een einde kwam aan de vakantie was het ineens knap stil om ons heen. Geen gekwebbel meer tijdens het wandelen, water overpompen en alle klusjes die we samen deden. Het is weer even terugschakelen naar het stille Franse leven. De geschiedenis van de woonwagen “Cabane”.....Het eindresultaat.....Toen we u vorige maand de geschiedenis lieten zien van de woonwagen waren we al zover dat de eerste gasten zich gevestigd hadden voor hun vakantie in deze compleet nieuwe woonwagen. Het enige dat er nog aan ontbrak was een mooi houten terras om vanuit je terrasstoel te genieten van het uitzicht over de valleien van de Creuse. We zijn daarom direct aan de slag gegaan om dit voor elkaar te krijgen. Samen met de hulp van gasten en familie die aanwezig waren hebben we een mooi terras kunnen maken rondom de woonwagen “Cabane”. Het was toch nog weer een hele klus. Om te beginnen de gaten maken voor de stalen pennen die in een betonnen voet komen te staan. Gaten maken bij ons is altijd een enorme klus. Soms lijkt het wel een massieve stenen klomp waar we hier op wonen. Maar met wat geduld en veel hak werk komt het toch voor elkaar. Tim heeft zich in het zweet gewerkt om dit voor elkaar te krijgen. Het houtwerk heb ik samen met Anton gedaan. Die verbleef op dat moment in de woonwagen en had dus zelf ook meteen voordeel bij een mooi terras. Twee vliegen in één klap. We hebben het terras weer zo gemaakt dat de panelen waar je op loopt los liggen. Deze kunnen dan in de winter eraf gehaald worden en in de schuur bewaard worden. Dit verlengt de levensduur van de terrasplanken behoorlijk kan ik u melden. En zo kwam er toch nog weer een eind aan de grote bouw van deze woonwagen “Cabane”. Na al het harde werk werd het hoog tijd om er weer eens een goede fotoshoot tegenaan te gooien. De familie Kistemaker was op dat moment aanwezig. Zij hadden nog de ervaring van de fotoshoot van de woonwagen “Roulotte” waarbij ze geholpen hadden. Alle handen werden dus uit de mouwen gestoken om alles netjes aan te kleden. Alles werd klaargemaakt voor een goed foto moment. Het eindresultaat mag er zeker weer zijn. De foto’s en de video’s worden weer netjes overgezet op de computer om een complete presentatie te kunnen maken van onze compleet nieuwe woonwagen. Wij waren er toen super trots op en dat zijn we nog steeds. Daarom laten we u graag zien hoe deze mooie woonwagen voor 3 personen eruit ziet. Compleet met een privé badkamer in de schuur kan de vakantie helemaal van start gaan. Gekeken naar de afgelopen weken.....De kastanje boom is te vroeg.....De natuur is wel goed in de war geraakt dit jaar door de enorme hitte en droogte. Dat kunnen we op dit moment goed merken aan onze grote, oude kastanjeboom die voor ons huis staat. De bolsters waar de kastanjes in groeien komen nu al naar beneden vallen. Dat is veel te vroeg. Toch zien ze er niet anders uit dan andere jaren. Toch is er wel iets anders mee aan de hand. Iets dat ik nog nooit gezien heb en ook helemaal niet wist. Ik was natuurlijk nieuwsgierig of de kastanjes in de bolsters wel goed gegroeid waren door de droogte, dus maakte ik er één open. Tot mijn verbazing zit er een mooie grote kastanje in, maar die is nog helemaal wit. Ik heb nooit begrepen dat een kastanje als witte albino begint tijdens de groei in de bolster. Ik bewaarde de witte kastanje en tot mijn verbazing wordt deze bruin. Binnen een aantal uren verandert hij van een blanke, witte bol tot de voor ons zo bekende kastanje. Dit is echt fascinerend om te zien. Het gaat uiteindelijk zo snel dat je echt rap moet zijn om dit te fotograferen. Maar gelukkig ben ik nog snel genoeg. De hop is ineens weer zichtbaar in de tuin.....De afgelopen lente heb ik weer een artikel van de hop laten zien. Deze vogel valt eigenlijk alleen maar op in het voorjaar. Dan hoor je hem ieder dag en zie je hem voedsel verzamelen voor zijn nageslacht. Maar nu we af en toe een beetje regen mogen ontvangen is deze prachtige vogel weer ineens actief. In gras waarvan de bovenste laag nu misschien iets zachter is geworden probeert hij weer iets van eten te vinden. We zien hem dus echt wel vaak zoeken in het gras onder de kastanjeboom. Een heel goed moment om hem op de foto te zetten. Bovenop het grote houten wiel van de oude kar vond ik zelf wel een fotogeniek moment. Een begin aan de nieuwe kachelhout voorraad .....Ondanks dat je nu altijd loop te zweten wanneer je buiten bezig bent zijn onze gedachten ook alvast bezig met een koude winter. We moeten nu natuurlijk wel gaan zorgen voor een goede houtvoorraad voor de kachel die de hele winter moet kunnen branden. We hebben ook weer een nieuwe lading vers hout besteld die binnenkort wordt afgeleverd. Dus moeten we wat plek vrij maken om die nieuwe stapel neer te kunnen leggen. We gaan dus wat reorganiseren in de totale voorraad van ons kachelhout. Eerst maar eens zorgen dat er plek komt voor het nieuwe hout. We gaan dus flink aan de slag om het goed gedroogde hout in korte stukken te zagen. Daarna moeten ook nog verschillende stukken gekloofd worden omdat ze te dik zijn om zo in de kachel te steken. Veel werk dus. Maar met z’n allen is het leuker om te doen. Rianne helpt met het hout op de bok te leggen. Tim helpt met het kloven en zo komt het hout hok uiteindelijk al voor de helft gevuld met het hout dat we gaan gebruiken deze winter. We hebben dus een goed begin kunnen maken. De moestuin overleefd de hitte.....Na de hittegolven gaat de moestuin van start.....De afgelopen zomer was natuurlijk een drama voor de moestuin. De hitte en de droogte zorgden voor een soort woestijn omgeving. Gelukkig hadden we een plan voor het opvangen van ons eigen afvalwater. Dit konden we gebruiken om de tuin te laten overleven. Kraanwater gebruiken om de moestuin van water te voorzien is in deze tijd natuurlijk niet mogelijk. Iedereen wordt geacht om kraanwater alleen te gebruiken voor het essentiële leven en dat ook onder restricties en de belofte van flinke boetes. Maar door het hergebruiken van ons afvalwater hebben we de tuin deze tijd door kunnen krijgen. Het was natuurlijk wel zo dat de tuin slecht groeide. We hielden alles nat maar dat was puur en alleen om te overleven. Nu de temperatuur gedaald is en er af en toe een beetje regen valt zien we dat de moestuin ineens een sprong maakt. Alles komt tot leven en wil rijp worden. Om te beginnen de bonen. We kunnen ze plukken, eten en inmaken. Ook de tomaten komen massaal tevoorschijn. Iedere dag moeten we nu plukken. We maken inmiddels meerdere keren grote pannen met ratatouille om alles wat nu ineens van de stuiken komt te gebruiken en te kunnen bewaren voor de winter en voor volgend jaar. We hebben het er ineens druk mee. De courgettes, tomaten, paprika’s en pepertjes uit de tuin worden in de pan omgezet tot grote hoeveelheden tomatensaus en ratatouille. Dit kan daarna in de weckpotten gesteriliseerd worden in de steriliseer pan. De hoeveelheid weckpotten in de kast groeit gestaag. Ook de bonen vinden hun weg naar de weckpotten. Het is allemaal een hoop werk maar we zijn toch wel erg blij dat we de moestuin in leven hebben kunnen houden door de hete zomer heen. Ook dat was een behoorlijke klus kan ik u zeggen. Maar met een beetje doorzetten kom je een heel eind. De natuurbranden blijven een probleem.....We blijven opletten met de droogte.....Stel je voor, je bent druk bezig met het overpompen van water naar de moestuin, een warme klus in de volle zon. Ineens zegt je dochter ”ik ruik brand”. Dan ineens staan al je zintuigen op scherp. Wij hebben dan het voordeel dat we op de top van de heuvel wonen en dus turen we met z’n allen de omgeving af. Bronvermelding: Facebook-account van onze burgermeester Nicolas Simonet We zagen een flinke rookpluim en snel stapten Rianne en ik in de auto om op onderzoek uit te gaan. De rest bleef thuis de boel in de gaten houden. Onderweg vraag je je af of de brandweer al is gewaarschuwd en waar het precies brandt. In onze directe omgeving konden we het op dat moment niet vinden. Ook kregen we bericht van thuis dat de rook van veel verder leek te komen dan we in eerste instantie hadden gedacht. Bronvermelding: Facebook-account van onze burgermeester Nicolas Simonet Later was er een bericht van de burgemeester dat er een bermbrand langs de route RN145 was vlak bij de plek waar hij woont. De foto’s laten zien dat de brand gelukkig heel klein is gebleven. Iedereen in de directe omgeving kwam snel in actie en daardoor is het bij een kleine bermbrand gebleven. Toch weet je dat het met deze droogte zomaar ineens kan veranderen. Bronvermelding: Facebook-account van onze burgermeester Nicolas Simonet Je merkt wel dat iedereen echt heel alert is op wat er om ons heen gebeurt en dat de meeste mensen hun best doen om de vegetatiebranden direct aanpakken om eventuele brandjes binnen de perken te houden. Bronvermelding: Facebook-account van onze burgermeester Nicolas Simonet Hoelang gaat de nieuwsbrief nog door.....Het einde van de info-stroom na zeven jaar.....Nu moet ik toch even een heel serieus onderwerp aansnijden. Na zeven jaar van veel schrijven en informatie verzamelen, foto’s maken en onderwerpen bedenken om de nieuwsbrief te vullen gaat er toch een einde komen aan deze manier om iedereen te laten zien wat we hier allemaal doen. Het begon allemaal in januari 2020. Het was voor ons dé manier om onze gasten, familie en vrienden op de hoogte te houden van wat er allemaal gebeurt op “Au Bout du Monde”. We laten dit natuurlijk niet zomaar passeren, maar toch wil ik alvast aangeven dat aan het einde van dit jaar de laatste brief gemaakt gaat worden. We hebben er dus nog een paar te gaan. We zijn nog niet klaar. In de komende nieuwsbrieven gaat u er nog wel meer over lezen. Tot over vier weken.
4 Comments
Anton van der Kaag
9/6/2026 06:36:17 pm
Bram, je had al iets losgelaten afgelopen zomer over mogelijk einde van de nieuwsbrief. Ik begrijp het. En het duurt nog even. Maar zeker voor regelmatige bezoekers van jullie prachtige domein zal het gemis er zeker zijn. Je waant je steeds weer bij jullie, bij het zien van de foto’s, de filmpjes, de verhalen, de achtergronden, …
Reply
Bram Vroon
9/12/2026 07:37:40 am
Hoi Anton,
Reply
Jantina
9/8/2026 07:15:34 pm
Wat een leuke nieuwsbrief weer, gezellig zo met de familie en dan heerlijk 3 weken niets doen behalve leuke dingen. Heel leuk de filmpje met Luca, wat een waterrat, hij bleef gaan,heeft nog net geen kieuwen😂. Maar inderdaad verdrietig nieuws, ik keek er altijd naar uit, maar wel begrijpelijk je hebt er veel werk aan. Maar missen zal ik het! Gelukkig nog 3 keer, dus kunnen we er aan wennen. Groetjes Jantina
Reply
Bram Vroon
9/12/2026 07:41:16 am
Hoi Jantina,
Reply
Leave a Reply. |
AuteurBram en Annette Vroon eigenaren van Camping "Au Bout du Monde" voor een heerlijke rustige vakantie midden in de rust van de natuur en het authentieke Franse leven.
Archieven
Oktober 2026
Categorieën |

RSS-feed